arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · จูฬวรรค

ศีลสูตร เล่ม ๒๐

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๘๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๑ ในจูฬวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ จูฬวรรค ศีลสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๓๔–๒๓๔

หน้า ๒๓๔

ทาน การไม่เบียดเบียน ความสำรวม การฝึกตน การ

บำรุงมารดาบิดา สัตบุรุษบัญญัติไว้แล้ว สิ่งที่บัณฑิตซ่อง

เสพจัดเป็นเหตุของเหล่าสัตบุรุษผู้เป็นคนดี เป็นพรหม

จารีบุคคล ผู้ที่เป็นอริยะ สมบูรณ์ด้วยทัสสนะ ย่อมไปสู่

โลกอันเกษม

๖. สีลวันตสูตร

ว่าด้วยผู้เป็นบ่อเกิดแห่งบุญ

{๔๘๕} [๙๐๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บรรพชิตผู้มีศีลเข้าไปอาศัยหมู่บ้านหรือนิคมใดอยู่ ผู้คนในหมู่บ้านหรือนิคมนั้นย่อมประสพบุญเป็นอันมากด้วยเหตุ ๓ ประการ ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ กาย ๑ วาจา ๑ ใจ ๑ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บรรพชิตผู้มีศีลเข้าไปอาศัยหมู่บ้านหรือนิคมใดอยู่ ผู้คนในหมู่บ้านหรือนิคมนั้นย่อมประสพบุญเป็นอันมากด้วยเหตุ ๓ ประการนี้แล”

๗. สังขตลักขณสูตร

ว่าด้วยลักษณะแห่งสังขตธรรม ๓ ประการ

{๔๘๖} [๙๐๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สังขตลักษณะแห่งสังขตธรรมมี ๓ประการนี้ ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ

(๑) ความเกิดขึ้นปรากฏ (๒) ความเสื่อมปรากฏ

(๓) เมื่อตั้งอยู่ ความแปรปรวนปรากฏ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สังขตลักษณะแห่งสังขตธรรมมี ๓ ประการนี้แล”

จบ ศีลสูตร