พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · จูฬวรรค
ปเรสสูตร เล่ม ๒๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๔๘๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๑ ในจูฬวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ติกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ จูฬวรรค ปเรสสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๐)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๐ หน้า ๒๓๓–๒๓๓
๔. กถาปวัตติสูตร
ว่าด้วยเหตุให้เกิดการเจรจาธรรม
{๔๘๓} [๘๙๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุ ๓ ประการ การเจรจาธรรมจึงเป็นไปได้ เหตุ ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ผู้แสดงธรรมเป็นผู้รู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรม
(๒) ผู้ฟังธรรมเป็นผู้รู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรม
(๓) ผู้แสดงธรรมและผู้ฟังธรรมทั้งสองฝ่ายต่างเป็นผู้รู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรม
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เพราะเหตุ ๓ ประการนี้แล การเจรจาธรรมจึงเป็นไปได้”
๕. ปัณฑิตสูตร
ว่าด้วยสิ่งที่บัณฑิตบัญญัติไว้ ๓ ประการ
{๔๘๔} [๙๐๐] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้บัณฑิตบัญญัติไว้ สัตบุรุษบัญญัติไว้ ธรรม ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ทาน สละสิ่งของของตนเพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้อื่น
(๒) บรรพชา ถือบวช เป็นอุบายเว้นจากการเบียดเบียนกันและกัน
(๓) มาตาปิตุอุปัฏฐาน ปฏิบัติมารดาบิดาของตนให้เป็นสุข
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๓ ประการนี้แลบัณฑิตบัญญัติไว้ สัตบุรุษบัญญัติไว้”
จบ ปเรสสูตร