ปัจจยวัตตสูตร เล่ม ๒๐

ตโย ภิกฺขเว อตฺถวเส สมฺปสฺสมาเนน อลเมว ปเรสํ ธมฺมํ เทเสตุํ. กตเม ตโย ? โย ธมฺมํ เทเสติ, โส อตฺถปฺปฏิสํเวที จ โหติ ธมฺมปฏิสํเวที จ. โย ธมฺมํ สุณาติ, โส อตฺถปฺปฏิสํเวที จ โหติ ธมฺมปฺปฏิสํเวที จ. โย เจว ธมฺมํ เทเสติ, โย จ ธมฺมํ สุณาติ, อุโภ อตฺถปฏิสํเวทิโน จ โหนฺติ ธมฺมปฏิสํเวทิโน จ. อิเม โข ภิกฺขเว ตโย อตฺถวเส สมฺปสฺสมาเนน อลเมว ปเรสํ ธมฺมํ เทเสตุนฺติ. ตติยํ.

ภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พิจารณาเห็นอำนาจประโยชน์ ๓ ประการ

จึงควรแสดงธรรมแก่คนเหล่าอื่น

อำนาจประโยชน์ ๓ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. บุคคลผู้แสดงธรรม รู้แจ้งอรรถ และรู้แจ้งธรรม

๒. บุคคลผู้ฟังธรรมรู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรม

๓. บุคคลผู้แสดงธรรมและผู้ฟังธรรมทั้ง ๒ ฝ่าย รู้แจ้งอรรถและรู้แจ้งธรรมภิกษุทั้งหลาย บุคคลผู้พิจารณาเห็นอำนาจประโยชน์ ๓ ประการนี้แลจึงควร แสดงธรรมแก่คนเหล่าอื่น

อัตถวสสูตรที่ ๓ จบ