พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ · เสขปริหานิยวรรค
๒. อปริหานิยสูตร ที่ ๑ เล่ม ๒๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๐๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๒ ในเสขปริหานิยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ เสขปริหานิยวรรค อปริหานิยสูตร ที่ ๑ (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๔๗๓–๔๗๔
๒. ปฐมอปริหานิยสูตร
ว่าด้วยอปริหานิยธรรม ๖ สูตรที่ ๑
{๓๐๓} [๓๒] ครั้งนั้น เทวดาองค์หนึ่ง เมื่อปฐมยามผ่านพ้นไปแล้ว มีวรรณะ งามยิ่งนัก ยังพระวิหารเชตวันทั้งสิ้นให้สว่างไสวไปทั่ว แล้วเข้าไปเฝ้าพระผู้ มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้า ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๖ ประการนี้ย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ความเป็นผู้เคารพในพระศาสดา
(๒) ความเป็นผู้เคารพในพระธรรม
(๓) ความเป็นผู้เคารพในพระสงฆ์
(๔) ความเป็นผู้เคารพในสิกขา
(๕) ความเป็นผู้เคารพในความไม่ประมาท
(๖) ความเป็นผู้เคารพในปฏิสันถาร
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๖ ประการนี้แลย่อมเป็นไปเพื่อความไม่ เสื่อมแก่ภิกษุ”
เทวดานั้นได้กราบทูลดังนี้แล้ว พระศาสดาทรงพอพระทัย ลำดับนั้น เทวดาองค์นั้นทราบว่าพระศาสดาทรงพอพระทัย จึงถวายบังคมพระผู้มีพระ ภาคเจ้า ทำประทักษิณแล้วอันตรธานไป ณ ที่นั้นแล
ครั้นพอล่วงราตรีนั้นไป พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายมา แล้วตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อคืนนี้เทวดาองค์หนึ่ง เมื่อปฐมยามผ่าน พ้นไปแล้ว มีวรรณะงามยิ่งนัก ยังพระวิหารเชตวันทั้งสิ้นให้สว่างไสวไปทั่ว แล้วเข้ามาหาเราถึงที่อยู่ ครั้นแล้วไหว้เรา ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้ว
ได้กล่าวกะเราว่า ‘ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๖ ประการนี้ย่อมเป็นไปเพื่อ ความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ ธรรม ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ความเป็นผู้เคารพในพระศาสดา
(๒) ความเป็นผู้เคารพในพระธรรม
(๓) ความเป็นผู้เคารพในพระสงฆ์
(๔) ความเป็นผู้เคารพในสิกขา
(๕) ความเป็นผู้เคารพในความไม่ประมาท
(๖) ความเป็นผู้เคารพในปฏิสันถาร
ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ธรรม ๖ ประการนี้แลย่อมเป็นไปเพื่อความไม่เสื่อมแก่ภิกษุ’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เทวดาองค์นั้นได้กล่าวดังนี้แล้วก็ไหว้เรา ทำประทักษิณแล้วอันตรธานไป ณ ที่นั้น”ภิกษุผู้มีความเคารพในพระศาสดามีความเคารพ
ในพระธรรม มีความเคารพอย่างแรงกล้าในพระสงฆ์ (มี
ความเคารพอย่างแรงกล้าในสิกขา) มีความเคารพ
ในความไม่ประมาท มีความเคารพในปฏิสันถาร เป็นผู้
ไม่ควรที่จะเสื่อม ย่อมอยู่ใกล้นิพพานทีเดียว
๓. ทุติยอปริหานิยสูตร
ว่าด้วยอปริหานิยธรรม ๖ สูตรที่ ๒
{๓๐๔} [๓๓] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อคืนนี้เทวดาองค์หนึ่ง เมื่อปฐมยาม ผ่านพ้นไปแล้ว มีวรรณะงามยิ่งนัก ยังพระวิหารเชตวันทั้งสิ้นให้สว่างไสวไป ทั่วแล้วเข้ามาหาเราถึงที่อยู่ ครั้นแล้วไหว้เรา ยืนอยู่ ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง
จบ ๒. อปริหานิยสูตร ที่ ๑