arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ · สีติวรรค

๑๑. สยกตสูตร เล่ม ๒๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๖๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๑/๑๑ ในสีติวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ฉักกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ สีติวรรค สยกตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๒ หน้า ๖๑๕–๖๑๖

หน้า ๖๑๕

(๕) เป็นผู้ไม่สามารถที่จะทำลายสงฆ์ให้แตกกัน

(๖) เป็นผู้ไม่สามารถที่จะถือศาสดาอื่น

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฐานะที่ไม่สามารถเป็นไปได้ ๖ ประการนี้แล”

๑๑. จตุตถอภัพพฐานสูตร

ว่าด้วยฐานะที่ไม่สามารถเป็นไปได้ ๖ สูตรที่ ๔

{๓๖๖} [๙๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฐานะที่ไม่สามารถเป็นไปได้ ๖ ประการนี้ ฐานะ ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฏฐิ(๑) เป็นผู้ไม่สามารถที่จะเชื่อถือสุขทุกข์ที่ตนเองทำแล้ว

(๒) เป็นผู้ไม่สามารถที่จะเชื่อถือสุขทุกข์ที่ผู้อื่นทำแล้ว

(๓) เป็นผู้ไม่สามารถที่จะเชื่อถือสุขทุกข์ที่ตนเองทำแล้วและผู้อื่นทำแล้ว

(๔) เป็นผู้ไม่สามารถที่จะเชื่อถือสุขทุกข์ที่เกิดขึ้นเอง ที่ตนเองไม่ทำไว้

(๕) เป็นผู้ไม่สามารถที่จะเชื่อถือสุขทุกข์ที่เกิดขึ้นเองที่ผู้อื่นไม่ทำไว้

(๖) เป็นผู้ไม่สามารถที่จะเชื่อถือสุขทุกข์ที่เกิดขึ้นเอง ที่ตนไม่ทำ ไว้และที่ผู้อื่นไม่ทำไว้ ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะว่าเหตุ และธรรมทั้งหลายที่เกิดขึ้นจากเหตุอันบุคคลผู้ถึงพร้อมด้วย ทิฏฐินั้นเห็นแล้วด้วยดีดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ฐานะที่ไม่สามารถเป็นไปได้ ๖ ประการนี้แล”

จบ สีติวรรคที่ ๔

หน้า ๖๑๖

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สีติภาวสูตร ๒. อาวรณสูตร

๓. โวโรปิตสูตร ๔. สุสสูสติสูตร

๕. อัปปหายสูตร ๖. ปหีนสูตร

๗. อภัพพสูตร ๘. ปฐมอภัพพฐานสูตร

๙. ทุติยอภัพพฐานสูตร ๑๐. ตติยอภัพพฐานสูตร

๑๑. จตุตถอภัพพฐานสูตร

(๑๐) ๕. อานิสังสวรรค

๑. ปาตุภาวสูตร

ว่าด้วยความปรากฏขึ้นที่หาได้ยาก ๖

{๓๖๗} [๙๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความปรากฏขึ้นแห่งเหตุ ๖ ประการหาได้ ยากในโลก เหตุ ๖ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) ความปรากฏขึ้นแห่งพระตถาคตอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้า

(๒) บุคคลผู้แสดงธรรมวินัยที่พระตถาคตประกาศแล้ว

(๓) ความเกิดขึ้นในถิ่นที่มีพระอริยเจ้า

(๔) ความเป็นผู้มีอินทรีย์ไม่บกพร่อง

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ถิ่นที่มีพระอริยเจ้า หมายถึงมัชฌิมประเทศ (องฺ.ฉกฺก.อ. ๑๕๖) อนึ่ง มัชฌิมประเทศ คือ ถิ่น หรือชุมชนที่ตั้งอยู่ย่านใจกลาง เป็นอาณาเขตที่กำหนดว่ามีความเจริญรุ่งเรืองและความพร้อมใน ทุกด้านหมายถึงภูมิภาคอันเป็นที่เสด็จอุบัติของพระพุทธเจ้าและเป็นที่บังเกิดของพระปัจเจกพุทธเจ้า มหาสาวก พุทธอุปัฏฐาก พุทธสาวก พุทธมารดา พุทธบิดา และพระเจ้าจักรพรรดิ หรือ ชมพูทวีปทั้งสิ้น (องฺ.เอกก.อ. ๔๓๓-๔๓๔)

จบ ๑๑. สยกตสูตร