๑๑. สยกตสูตร เล่ม ๒๒

๙๕ ฉยิมานิ ภิกฺขเว อภพฺพฏฺฐานานิ กตมานิ ฉ อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล สยํกตํ สุขทุกฺขํ ปจฺจาคนฺตุํ อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล ปรกตํ ๑ สุขทุกฺขํ ปจฺจาคนฺตุํ อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล สยํกตญฺจ ปรกตญฺจ สุขทุกฺขํ ปจฺจาคนฺตุํ อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล อสยํการํ อธิจฺจสมุปฺปนฺนํ สุขทุกฺขํ ปจฺจาคนฺตุํ อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล อปรการํ ๒ อธิจฺจสมุปฺปนฺนํ สุขทุกฺขํ ปจฺจาคนฺตุํ อภพฺโพ ทิฏฺฐิสมฺปนฺโน ปุคฺคโล อสยํการญฺจ อปรการญฺจ ๒ อธิจฺจสมุปฺปนฺนํ สุขทุกฺขํ ปจฺจาคนฺตุํ ตํ กิสฺส เหตุ ตถา หิสฺส ภิกฺขเว ทิฏฺฐิสมฺปนฺนสฺส ปุคฺคลสฺส เหตุ จ สุทิฏฺโฐ เหตุสมุปฺปนฺนา จ ธมฺมา อิมานิ โข ภิกฺขเว ฉ อภพฺพฏฺฐานานีติ ฯ

สีติวคฺโค จตุตฺโถ ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

สีติ ภพฺโพ อาวรณตา สุสฺสูสา ปวุจฺจติ

ปหาตพฺพํ ปหีนา เม อุปฺปาเทตพฺพํ สตฺถริ

กญฺจิ สงฺขารํ มาตริ สยํกเตน วคฺโคติ ๓ ฯ

อานิสํสวคฺโค ปญฺจโม

๑ ม. ยุ. ปรงฺกตํ ฯ ๒ ม. ยุ. ..ปรงฺการํ ฯ ๓ ม. สีติภาวํ อาวรณํ โวโรปิตา

สุสฺสูสติ อปฺปหาย ปหีนาภพฺโพ ตตฺถานา จตุโรปิ จาติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฐานะที่ไม่ควรเป็นได้ ๖ ประการนี้ ๖ ประการเป็นไฉน คือ บุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฐิ ย่อมเป็นผู้ไม่ควรเพื่อเชื่อถือสุขทุกข์ที่ตนเองกระทำแล้ว ๑เป็นผู้ไม่ควรเพื่อเชื่อถือสุขทุกข์ที่ผู้อื่นกระทำแล้ว ๑เป็นผู้ไม่ควรเพื่อเชื่อถือสุขทุกข์ที่ตนเองกระทำแล้วและที่ผู้อื่นกระทำแล้ว ๑เป็นผู้ไม่ควรเพื่อเชื่อถือสุขทุกข์ที่เกิดขึ้นเอง ที่ตนเองไม่กระทำไว้ ๑ เป็นผู้ไม่ควรเพื่อเชื่อถือสุขทุกข์ที่เกิดขึ้นเอง ที่ผู้อื่นไม่กระทำไว้ ๑ เป็นผู้ไม่ควรเพื่อเชื่อถือสุขทุกข์ที่เกิดขึ้นเอง ที่ตนเองไม่กระทำไว้ และที่ผู้อื่นไม่กระทำไว้ ๑ ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะเหตุว่า เหตุและธรรมทั้งหลายที่เกิดขึ้นจากเหตุ อันบุคคลผู้ถึงพร้อมด้วยทิฐินั้นเห็นแล้วด้วยดี ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฐานะที่ไม่ควรเป็นได้ ๖ ประการนี้แล ฯ

จบสูตรที่ ๑๑

จบสีติวรรคที่ ๔

_______________

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. สีติสูตร ๒. ภัพพสูตร

๓. อาวรณตาสูตร ๔. สุสสูสาสูตร

๕. ปหาตัพพสูตร ๖. ปหีนสูตร

๗. อุปปาเทตัพพสูตร ๘. สัตถริสูตร

๙. กัญจิสังขารสูตร ๑๐. มาตริสูตร

๑๑. สยกตสูตร ฯ