พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ทุติยปัณณาสก์ · อสุรวรรค
อัตตหิตสูตร เล่ม ๒๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๘/๑๐ ในอสุรวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ทุติยปัณณาสก์ อสุรวรรค อัตตหิตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๑๖๒–๑๖๓
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตนทั้งเพื่อประโยชน์ผู้อื่น
คืออย่างไร คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้สามารถรู้ได้เร็วในกุศลธรรม
ทั้งหลาย ทรงจำธรรมที่ได้สดับแล้ว และใคร่ครวญอรรถแห่งธรรมที่ตนทรงจำได้ รู้ทั่วถึงอรรถ รู้ทั่วถึงธรรมแล้วเป็นผู้ปฏิบัติธรรมสมควรแก่ธรรม ทั้งเป็นผู้มีวาจาไพเราะ กล่าวถ้อยคำอ่อนหวาน ประกอบด้วยวาจาของชาวเมืองสละสลวย หาโทษมิได้ ยังผู้ฟังให้เข้าใจเนื้อความ ทั้งเป็นผู้ยังเพื่อนร่วมพรหมจรรย์ให้เห็นแจ้ง ให้สมาทาน ให้อาจหาญ ให้ร่าเริงได้ ดูก่อนภิกษุ
ทั้งหลาย บุคคลผู้ปฏิบัติทั้งเพื่อประโยชน์ตนทั้งเพื่อประโยชน์ผู้อื่นคืออย่าง
นี้แล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ ประเภทนี้แลมีปรากฏอยู่ในโลก”
๘. อัตตหิตสูตร
ว่าด้วยบุคคล ๔ ประเภท สูตรที่ ๗
{๙๘} [๙๘] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ ประเภทนี้มีปรากฏอยู่ในโลกบุคคล ๔ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตน แต่ไม่ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ผู้อื่น
(๒) ผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ผู้อื่น แต่ไม่ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตน
(๓) ผู้ไม่ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตนทั้งไม่ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ผู้อื่น
(๔) ผู้ปฏิบัติทั้งเพื่อประโยชน์ตนทั้งเพื่อประโยชน์ผู้อื่น
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ ประเภทนี้แลมีปรากฏอยู่ในโลก”
๙. สิกขาปทสูตร
ว่าด้วยบุคคล ๔ ประเภท สูตรที่ ๘
{๙๙} [๙๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย บุคคล ๔ ประเภทนี้มีปรากฏอยู่ในโลกบุคคล ๔ ประเภทคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตน แต่ไม่ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ผู้อื่น
(๒) ผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ผู้อื่น แต่ไม่ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตน
(๓) ผู้ไม่ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตนทั้งไม่ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ผู้อื่น
(๔) ผู้ปฏิบัติทั้งเพื่อประโยชน์ตนทั้งเพื่อประโยชน์ผู้อื่น
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็บุคคลผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตน แต่ไม่ปฏิบัติเพื่อ
ประโยชน์ผู้อื่นคืออย่างไร คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ ตัวเองเป็นผู้งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ แต่ไม่ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ตัวเองเป็นผู้งดเว้นจากการลักทรัพย์ แต่ไม่ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการลักทรัพย์ ตัวเอง
เป็นผู้งดเว้นจากการประพฤติผิดในกาม แต่ไม่ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการ
ประพฤติผิดในกาม ตัวเองเป็นผู้งดเว้นจากการพูดเท็จ แต่ไม่ชักชวนผู้อื่นให้
งดเว้นจากการพูดเท็จ ตัวเองเป็นผู้งดเว้นจากการดื่มนํ้าเมาคือสุราและ
เมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท แต่ไม่ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการดื่ม
นํ้าเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
ผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ตน แต่ไม่ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ผู้อื่นคืออย่างนี้แล
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็ผู้ปฏิบัติเพื่อประโยชน์ผู้อื่น แต่ไม่ปฏิบัติเพื่อ
ประโยชน์ตนคืออย่างไร คือ บุคคลบางคนในโลกนี้ ตัวเองเป็นผู้ไม่งดเว้นจากการฆ่าสัตว์ ได้แต่ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการฆ่าสัตว์... ตัวเองเป็นผู้ไม่งดเว้นจากการดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท ได้แต่ชักชวนผู้อื่นให้งดเว้นจากการดื่มน้ำเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่ง
จบ อัตตหิตสูตร