โภชนสูตร เล่ม ๒๑

โภชนํ ภิกฺขเว ททมาโน ทายโก ปฏิคฺคาหกานํ จตฺตาริ ฐานานิ เทติ. กตมานิ จตฺตาริ ? อายุํ เทติ, วณฺณํ เทติ, สุขํ เทติ, พลํ เทติ. อายุํ โข ปน ทตฺวา อายุสฺส ภาคี โหติ ทิพฺพสฺส วา มานุสสฺส วา. วณฺณํ ทตฺวา ฯเปฯ สุขํ ทตฺวา ... พลํ ทตฺวา พลสฺส ภาคี โหติ ทิพฺพสฺส วา มานุสสฺส วา. โภชนํ ภิกฺขเว ททมาโน ทายโก ปฏิคฺคาหกานํ อิมานิ จตฺตาริ ฐานานิ เทตีติ.

โย สญฺญตานํ ปรทตฺตโภชินํ

กาเลน สกฺกจฺจ ททาติ โภชนํ.

จตฺตาริ ฐานานิ อนุปฺปเวจฺฉติ

อายุญฺจ วณฺณญฺจ สุขํ พลญฺจ.

โส อายุทายี วณฺณทายี สุขํ พลํ ทโท นโร

ทีฆายุ ยสวา โหติ ยตฺถ ยตฺถูปปชฺชตีติ. นวมํ.

ภิกษุทั้งหลาย ทายกผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการแก่ปฏิคาหก

ฐานะ ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. อายุ ๒. วรรณะ

๓. สุขะ ๔. พละ

ครั้นให้อายุแล้วย่อมมีส่วนได้อายุอันเป็นทิพย์หรืออันเป็นของมนุษย์ ครั้นให้ วรรณะแล้ว ฯลฯ ครั้นให้สุขะแล้ว ฯลฯ ครั้นให้พละแล้วย่อมมีส่วนได้พละอัน เป็นทิพย์หรืออันเป็นของมนุษย์ภิกษุทั้งหลาย ทายกผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการแก่ปฏิคาหก

ผู้ให้โภชนะโดยเคารพตามเวลาอันควร

แก่ท่านผู้สำรวม บริโภคโภชนะที่ผู้อื่นให้

ชื่อว่าเพิ่มให้ฐานะ ๔ ประการ คือ

อายุ วรรณะ สุขะ และพละ

นรชนผู้ให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ

ย่อมเป็นผู้มีอายุยืน มียศในที่ที่ตนเกิด

โภชนสูตรที่ ๙ จบ