สุทัตตสูตร เล่ม ๒๑

อถ โข อนาถปิณฺฑิโก คหปติ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ, อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ, เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข อนาถปิณฺฑิกํ คหปตึ ภควา เอตทโวจ :

“โภชนํ คหปติ ททมาโน อริยสาวโก ปฏิคฺคาหกานํ จตฺตาริ ฐานานิ เทติ. กตมานิ จตฺตาริ ? อายุํ เทติ, วณฺณํ เทติ, สุขํ เทติ, พลํ เทติ. อายุํ โข ปน ทตฺวา อายุสฺส ภาคี โหติ ทิพฺพสฺส วา มานุสสฺส วา. วณฺณํ ทตฺวา ฯเปฯ สุขํ ทตฺวา ... พลํ ทตฺวา พลสฺส ภาคี โหติ ทิพฺพสฺส วา มานุสสฺส วา. โภชนํ คหปติ ททมาโน อริยสาวโก ปฏิคฺคาหกานํ อิมานิ จตฺตาริ ฐานานิ เทตี”ติ.

โย สญฺญตานํ ปรทตฺตโภชินํ

กาเลน สกฺกจฺจ ททาติ โภชนํ.

จตฺตาริ ฐานานิ อนุปฺปเวจฺฉติ

อายุญฺจ วณฺณญฺจ สุขํ พลญฺจ.

อายุทายี พลทายี (๑) สุขํ พลํ ทโท นโร (๒)

ทีฆายุ ยสวา โหติ ยตฺถ ยตฺถูปปชฺชตีติ. อฏฺฐมํ.

ครั้งนั้นแล อนาถบิณฑิกคหบดีเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่สมควร พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสกับอนาถบิณฑิกคหบดี ดังนี้ว่าคหบดี อริยสาวกผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการแก่ปฏิคาหก

ฐานะ ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

๑. อายุ ๒. วรรณะ

๓. สุขะ ๔. พละ

ครั้นให้อายุแล้วย่อมมีส่วนได้อายุอันเป็นทิพย์หรืออันเป็นของมนุษย์ ครั้นให้ วรรณะแล้ว ฯลฯ ครั้นให้สุขะแล้ว ฯลฯ ครั้นให้พละแล้วย่อมมีส่วนได้พละอันเป็น ทิพย์หรืออันเป็นของมุนษย์คหบดี อริยสาวก ผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการนี้แก่ปฏิคาหก

ผู้ให้โภชนะโดยเคารพตามเวลาอันควร

แก่ท่านผู้สำรวม บริโภคโภชนะที่ผู้อื่นให้

ชื่อว่าเพิ่มให้ฐานะ ๔ ประการ คือ

อายุ วรรณะ สุขะ และพละ

นรชนผู้ให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ

ย่อมเป็นผู้มีอายุยืน มียศในที่ที่ตนเกิด

สุทัตตสูตรที่ ๘ จบ