คิหิสามีจิสูตร เล่ม ๒๑

อถโข อนาถปิณฺฑิโก คหปติ เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ, อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ, เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข อนาถปิณฺฑิกํ คหปตึ ภควา เอตทโวจ :

“จตูหิ โข คหปติ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต อริยสาวโก คิหิสามีจิปฏิปทํ ปฏิปนฺโน โหติ ยโสปฏิลาภินึ สคฺคสํวตฺตนิกมฺ. กตเมหิ จตูหิ? อิธ คหปติ อริยสาวโก ภิกฺขุสํฆํ ปจฺจุปฏฺฐิโต โหติ จีวเรน, ภิกฺขุสํฆํ ปจฺจุปฏฺฐิโต โหติ ปิณฺฑปาเตน, ภิกฺขุสํฆํ ปจฺจุปฏฺฐิโต โหติ เสนาสเนน, ภิกฺขุสํฆํ ปจฺจุปฏฺฐิโต โหติ คิลานปฺปจฺจยเภสชฺชปริกฺขาเรน. อิเมหิ โข คหปติ จตูหิ ธมฺเมหิ สมนฺนาคโต อริยสาวโก คิหิสามีจิปฏิปทํ ปฏิปนฺโน โหติ ยโสปฏิลาภินึ สคฺคสํวตฺตนิกนฺ”ติ. คิหิสามีจิปฏิปทํ ปฏิปชฺชนฺติ ปณฺฑิตา

สมฺมคฺคเต สีลวนฺเต จีวเรน อุปฏฺฐิตา.

ปิณฺฑปาตสยเนน คิลานปฺปจฺจเยน จ.

เตสํ ทิวา จ รตฺโต จ สทา ปุญฺญํ ปวฑฺฒติ

สคฺคญฺจ กมติฏฺฐานํ (๑) กมฺมํ กตฺวาน ภทฺทกนฺติ. ทสมํ.

ปุญฺญาภิสนฺทวคฺโค ปฐโม. ตสฺสุทฺทานํ

เทฺว ปุญฺญาภิสนฺทา เทฺว จ สํวาสา สมชีวิโน

สุปฺปวาสา สุทตฺโต จ โภชนํ คิหิสามิจีติ.

ครั้งนั้นแล อนาถบิณฑิกคหบดีเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทแล้วนั่ง ณ ที่สมควร พระผู้มีพระภาคจึงได้ตรัสกับอนาถบิณฑิกคหบดี ดังนี้ว่าคหบดี อริยสาวกผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ ชื่อว่าปฏิบัติปฏิปทาที่ เหมาะสมแก่คฤหัสถ์ ที่เป็นเหตุให้ได้ยศ เป็นไปเพื่อให้เกิดในสวรรค์ธรรม ๔ ประการ อะไรบ้าง คือ

อริยสาวกในธรรมวินัยนี้

๑. บำรุงภิกษุสงฆ์ด้วยจีวร

๒. บำรุงภิกษุสงฆ์ด้วยบิณฑบาต

๓. บำรุงภิกษุสงฆ์ด้วยเสนาสนะ

๔. บำรุงภิกษุสงฆ์ด้วยคิลานปัจจัยเภสัชชบริขาร

คหบดี อริยสาวกผู้ประกอบด้วยธรรม ๔ ประการ ชื่อว่าปฏิบัติปฏิปทาที่ เหมาะสมแก่คฤหัสถ์ ที่เป็นเหตุให้ได้ยศ เป็นไปเพื่อให้เกิดในสวรรค์บัณฑิตทั้งหลายบำรุงท่านผู้มีศีล ผู้ปฏิบัติชอบ

ด้วยจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และยารักษาโรค

ชื่อว่าปฏิบัติปฏิปทาที่เหมาะสมแก่คฤหัสถ์

บุญย่อมเจริญยิ่งแก่บัณฑิตเหล่านั้น

ทุกเมื่อทั้งกลางวันและกลางคืน

เขาครั้นทำกรรมดีงามแล้ว

ย่อมเข้าถึงฐานะคือสวรรค์

คิหิสามีจิสูตรที่ ๑๐ จบ

ปุญญาภิสันทวรรคที่ ๑ จบ

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ปฐมปุญญาภิสันทสูตร ๒. ทุติยปุญญาภิสันทสูตร

๓. ปฐมสังวาสสูตร ๔. ทุติยสังวาสสูตร

๕. ปฐมสมชีวีสูตร ๖. ทุติยสมชีวีสูตร

๗. สุปปวาสาสูตร ๘. สุทัตตสูตร

๙. โภชนสูตร ๑๐. คิหิสามีจิสูตร