สุปปวาสสูตร เล่ม ๒๑

ภรรยาและสามีทั้งสองคนต่างก็เป็นผู้มีศรัทธา รู้ความ

ประสงค์ของผู้ขอ มีความสำรวม เป็นอยู่โดยธรรม ก็จะ

เจรจาถ้อยคำที่น่ารักแก่กันและกัน

เมื่อทั้งสองฝ่ายมีความประพฤติเสมอกัน ก็ย่อมมี

ความเจริญรุ่งเรืองมาก มีความผาสุก พวกไม่เป็นมิตรกัน

ก็มีแต่จะเสียใจ

ทั้งสองฝ่ายมีศีลและข้อปฏิบัติเท่าเทียมกัน ครั้น

ประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว ย่อมเป็นผู้เพลิดเพลิน เสวย

กามารมณ์ บันเทิงใจอยู่ในเทวโลก

๗. สุปปวาสาสูตร

ว่าด้วยให้โภชนะชื่อว่าให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ

{๕๗} [๕๗] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่นิคมของชาวโกลิยะชื่อปัชชเนละ แคว้นโกฬิยะ ครั้งนั้นแลเป็นเวลาเช้า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงครองอันตรวาสกแล้ว ทรงถือบาตรจีวรเสด็จเข้าไปยังนิเวศน์ของพระนางสุปปวาสาพระราชธิดาพระเจ้าโกลิยะ ครั้นแล้วประทับนั่งบนอาสนะที่ปูลาดไว้ ครั้งนั้นแล พระนางสุปปวาสาพระราชธิดาพระเจ้าโกลิยะได้อังคาสพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยของเคี้ยวของฉันอันประณีตด้วยมือของตนให้อิ่มหนำเพียงพอแล้ว ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าเสวยเสร็จนำพระหัตถ์ออกจากบาตรแล้วจึงนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ครั้นแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า

“ดูก่อนสุปปวาสา อริยสาวิกาผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการ

แก่ปฏิคาหก ฐานะ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ ให้อายุ ให้วรรณะ ให้สุขะ

ให้พละ ครั้นให้อายุแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งอายุอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้วรรณะแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งวรรณะอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้สุขะแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งสุขะอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้พละแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งพละอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ดูก่อนสุปปวาสา อริยสาวิกาผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการนี้แลแก่ปฏิคาหก”

บุคคลย่อมให้โภชนะที่ปรุงดีแล้ว สะอาด ประณีต

สมบูรณ์ด้วยรส ทักษิณานั้นอันบุคคลให้แล้วในท่านผู้

ดำเนินไปตรง ผู้ประกอบด้วยจรณะ ผู้ถึงความเป็นใหญ่

เมื่อเทียบบุญกับบุญจัดว่าเป็นทักษิณาที่มีผลมาก เหล่าผู้ร้

แจ้งโลกทั้งหลายสรรเสริญแล้ว

ชนเหล่าใดเมื่อระลึกถึงยัญทานเช่นนั้น ก็เกิดความ

ยินดี กำจัดมลทินคือความตระหนี่พร้อมทั้งรากเหง้าออก

แล้ว ท่องเที่ยวไปในโลก ชนเหล่านั้นไม่ถูกนินทาแล้ว ย่อม

เข้าถึงฐานะคือสวรรค์

๘. สุทัตตสูตร

ว่าด้วยอานิสงส์การให้โภชนะ ๔ ประการ

{๕๘} [๕๘] ครั้งนั้นแล อนาถบิณฑิกคฤหบดีเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ครั้นแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า

“ดูก่อนคฤหบดี อริยสาวกผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการแก่

ปฏิคาหก ฐานะ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ ให้อายุ ให้วรรณะ ให้สุขะ ให้

พละ ครั้นให้อายุแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งอายุอันเป็นทิพย์หรือเป็นของ

มนุษย์ ครั้นให้วรรณะแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งวรรณะอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้สุขะแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งสุขะอันเป็นทิพย์หรือ เป็นของมนุษย์ ครั้นให้พละแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งพละอันเป็นทิพย์หรือ เป็นของมนุษย์ ดูก่อนคฤหบดี อริยสาวกผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการนี้แลแก่ปฏิคาหก”

ผู้ใดให้โภชนะโดยเคารพตามกาลอันควรแก่ท่านผู้

สำรวมแล้ว ผู้บริโภคโภชนะที่ผู้อื่นให้เป็นอยู่ ผู้นั้นชื่อว่า

ให้ฐานะ ๔ คือ อายุ วรรณะ สุขะ และพละ

นรชนผู้มีปกติให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อมเป็น

ผู้มีอายุยืน มีบริวารยศในทุกที่ที่ตนเกิด