สุทัตตสูตร เล่ม ๒๑

๘. สุทัตตสูตร

ว่าด้วยอานิสงส์การให้โภชนะ ๔ ประการ

{๕๘} [๕๘] ครั้งนั้นแล อนาถบิณฑิกคฤหบดีเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ครั้นแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า

“ดูก่อนคฤหบดี อริยสาวกผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการแก่

ปฏิคาหก ฐานะ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ ให้อายุ ให้วรรณะ ให้สุขะ ให้

พละ ครั้นให้อายุแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งอายุอันเป็นทิพย์หรือเป็นของ

มนุษย์ ครั้นให้วรรณะแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งวรรณะอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้สุขะแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งสุขะอันเป็นทิพย์หรือ เป็นของมนุษย์ ครั้นให้พละแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งพละอันเป็นทิพย์หรือ เป็นของมนุษย์ ดูก่อนคฤหบดี อริยสาวกผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการนี้แลแก่ปฏิคาหก”

ผู้ใดให้โภชนะโดยเคารพตามกาลอันควรแก่ท่านผู้

สำรวมแล้ว ผู้บริโภคโภชนะที่ผู้อื่นให้เป็นอยู่ ผู้นั้นชื่อว่า

ให้ฐานะ ๔ คือ อายุ วรรณะ สุขะ และพละ

นรชนผู้มีปกติให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อมเป็น

ผู้มีอายุยืน มีบริวารยศในทุกที่ที่ตนเกิด

๙. โภชนสูตร

ว่าด้วยอานิสงส์การให้โภชนะ ๔ ประการ

{๕๙} [๕๙] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทายกผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการแก่ปฏิคาหก ฐานะ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ ให้อายุ ให้วรรณะ ให้สุขะให้พละ ครั้นให้อายุแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งอายุอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้วรรณะแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งวรรณะอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้สุขะแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งสุขะอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ครั้นให้พละแล้ว ย่อมเป็นผู้มีส่วนแห่งพละอันเป็นทิพย์หรือเป็นของมนุษย์ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทายกผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการนี้แลแก่ปฏิคาหก

ผู้ใดให้โภชนะโดยเคารพตามกาลอันควรแก่ท่านผู้

สำรวมแล้ว ผู้บริโภคโภชนะที่ผู้อื่นให้เป็นอยู่ ผู้นั้นชื่อว่า

ให้ฐานะ ๔ คือ อายุ วรรณะ สุขะ และพละ

นรชนผู้มีปกติให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อมเป็น

ผู้มีอายุยืน มีบริวารยศในทุกที่ที่ตนเกิด

๑๐. คิหิสามีจิสูตร

ว่าด้วยปฏิปทาที่สมควรแก่คฤหัสถ์ ๔ ประการ

{๖๐} [๖๐] ครั้งนั้นแล อนาถบิณฑิกคฤหบดีเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ครั้นแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า