สมชีวิสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๑

พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนคฤหบดีและคฤหปตานี ถ้าภรรยา

และสามีทั้งสองหวังจะพบกันและกันทั้งในชาตินี้และชาติหน้า ทั้งสองฝ่ายนั่นแหละพึงเป็นผู้มีศรัทธาเสมอกัน มีศีลเสมอกัน มีจาคะเสมอกัน มีปัญญา

เสมอกัน ภรรยาและสามีทั้งสองนั้นก็จะได้พบกันและกันทั้งในชาตินี้และ

ชาติหน้า”

ภรรยาและสามีทั้งสองคนต่างก็เป็นผู้มีศรัทธา รู้ความ

ประสงค์ของผู้ขอ มีความสำรวม เป็นอยู่โดยธรรม ก็จะ

เจรจาถ้อยคำที่น่ารักแก่กันและกัน

เมื่อทั้งสองฝ่ายมีความประพฤติเสมอกัน ก็ย่อมมี

ความเจริญรุ่งเรืองมาก มีความผาสุก พวกไม่เป็นมิตรกัน

ก็มีแต่จะเสียใจ

ทั้งสองฝ่ายมีศีลและข้อปฏิบัติเท่าเทียมกัน ครั้น

ประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว ย่อมเป็นผู้เพลิดเพลิน เสวย

กามารมณ์ บันเทิงใจอยูในเทวโลก

๖. ทุติยสมชีวีสูตร

ว่าด้วยธรรมที่ทำให้สามีภรรยาพบกันทุกชาติ สูตรที่ ๒

{๕๖} [๕๖] พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ถ้าภรรยาและ

สามีทั้งสองพึงหวังพบกันและกันทั้งในชาตินี้และชาติหน้า ทั้งสองฝ่ายนั่น

แหละพึงเป็นผู้มีศรัทธาเสมอกัน มีศีลเสมอกัน มีจาคะเสมอกัน มีปัญญา

เสมอกัน ภรรยาและสามีทั้งสองนั้นก็จะได้พบกันและกันทั้งในชาตินี้และ

ชาติหน้า”

ภรรยาและสามีทั้งสองคนต่างก็เป็นผู้มีศรัทธา รู้ความ

ประสงค์ของผู้ขอ มีความสำรวม เป็นอยู่โดยธรรม ก็จะ

เจรจาถ้อยคำที่น่ารักแก่กันและกัน

เมื่อทั้งสองฝ่ายมีความประพฤติเสมอกัน ก็ย่อมมี

ความเจริญรุ่งเรืองมาก มีความผาสุก พวกไม่เป็นมิตรกัน

ก็มีแต่จะเสียใจ

ทั้งสองฝ่ายมีศีลและข้อปฏิบัติเท่าเทียมกัน ครั้น

ประพฤติธรรมในโลกนี้แล้ว ย่อมเป็นผู้เพลิดเพลิน เสวย

กามารมณ์ บันเทิงใจอยู่ในเทวโลก

๗. สุปปวาสาสูตร

ว่าด้วยให้โภชนะชื่อว่าให้อายุ วรรณะ สุขะ พละ

{๕๗} [๕๗] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่นิคมของชาวโกลิยะชื่อปัชชเนละ แคว้นโกฬิยะ ครั้งนั้นแลเป็นเวลาเช้า พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงครองอันตรวาสกแล้ว ทรงถือบาตรจีวรเสด็จเข้าไปยังนิเวศน์ของพระนางสุปปวาสาพระราชธิดาพระเจ้าโกลิยะ ครั้นแล้วประทับนั่งบนอาสนะที่ปูลาดไว้ ครั้งนั้นแล พระนางสุปปวาสาพระราชธิดาพระเจ้าโกลิยะได้อังคาสพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยของเคี้ยวของฉันอันประณีตด้วยมือของตนให้อิ่มหนำเพียงพอแล้ว ได้เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าเสวยเสร็จนำพระหัตถ์ออกจากบาตรแล้วจึงนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง ครั้นแล้วพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า

“ดูก่อนสุปปวาสา อริยสาวิกาผู้ให้โภชนะชื่อว่าให้ฐานะ ๔ ประการ

แก่ปฏิคาหก ฐานะ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ ให้อายุ ให้วรรณะ ให้สุขะ