พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปฐมปัณณาสก์ · จักกวรรค
จักกสูตร เล่ม ๒๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในจักกวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ปฐมปัณณาสก์ จักกวรรค จักกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๑ หน้า ๕๔–๕๕
๔. จักกวรรค
๑. จักกสูตร
ว่าด้วยจักร ๔ ประการ
{๓๑} [๓๑] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักร๔ ประการนี้เป็นเหตุให้วงล้อสมบัติ ๔
ของเทวดาและมนุษย์ทั้งหลายผู้ถึงพร้อมแล้วหมุนไปได้ เป็นเหตุให้เทวดา
และมนุษย์ผู้ถึงพร้อมแล้วถึงความเป็นใหญ่ความไพบูลย์ในโภคะทั้งหลายโดยไม่ช้านักเลย จักร ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ปฏิรูปเทสวาสะ การอยู่ในถิ่นที่เหมาะ
(๒) สัปปุริสูปัสสยะ การคบสัตบุรุษ
(๓) อัตตสัมมาปณิธิ การตั้งตนไว้ชอบ
(๔) ปุพเพกตปุญญตา ความเป็นผู้มีบุญได้กระทำไว้ก่อน
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักร ๔ ประการนี้เป็นเหตุให้วงล้อสมบัติ ๔ ของ
เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายผู้ถึงพร้อมแล้วหมุนไปได้ เป็นเหตุให้เทวดาและ
มนุษย์ผู้ถึงพร้อมแล้วถึงความเป็นใหญ่ความไพบูลย์ในโภคะทั้งหลายโดยไม่ช้านักเลย
นรชนพึงอยู่ในถิ่นที่เหมาะ พึงทำอารยชนให้เป็นมิตร
เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยความตั้งตนไว้ชอบ เป็นผู้มีบุญได้ทำ
ไว้ในก่อน ธัญชาติ ทรัพย์ ยศ ชื่อเสียง และความสุข
ย่อมจะหลั่งไหลมาสู่นรชนนั้น
- ๑จักร ในที่นี้หมายถึงคุณสมบัติที่เป็นดุจวงล้อ ในบรรดาจักร ๔ นี้ ปุพเพกตปุญญตา ความเป็นผู้มีบุญได้กระทำไว้ก่อน นับว่าเป็นประมาณคือเป็นเหตุสำคัญที่สุด เพราะกุศลจิตที่ประกอบด้วยปัญญา(ญาณสัมปยุตตจิต)ที่เป็นเหตุให้บุคคลทํากุศลกรรมย่อมอำนวยผลให้ไปเกิดในถิ่นที่เหมาะให้ได้คบหาสัตบุรุษ และนำพาให้ตั้งตนไว้ชอบ (องฺ.จตุกฺก.อ. ๓๒๗)
๒. สังคหสูตร
ว่าด้วยสังคหวัตถุ ๔ ประการ
{๓๒} [๓๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สังคหวัตถุมี ๔ ประการนี้ ๔ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๑) ทาน การให้ปัน
(๒) เปยยวัชชะ การเจรจาไพเราะ
(๓) อัตถจริยา การบำเพ็ญประโยชน์
(๔) สมานัตตตา การเป็นผู้มีตนสม่ำเสมอ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สังคหวัตถุมี ๔ ประการนี้แล,,
การให้ปัน ๑ การเจรจาไพเราะ ๑ การบำเพ็ญประโยชน์
ในโลกนี้ ๑ การเป็นผู้มีตนสมํ่าเสมอในธรรมนั้น ๆ ตาม
สมควร ๑ ธรรมเหล่านั้นแลเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวใจกันไว้
ในโลก เหมือนสลักเพลารถคุมรถที่แล่นไปอยู่ไว้ฉะนั้น
ถ้าธรรมเครื่องยึดเหนี่ยวใจเหล่านี้ไม่พึงมีไซร้ มารดา
หรือบิดาก็จะไม่พึงได้ความนับถือหรือการบูชาเพราะเหตุ
แห่งบุตร
ก็เพราะบัณฑิตทั้งหลายพิจารณาเห็นธรรมเครื่องยึด
เหนี่ยวใจเหล่านี้ ฉะนั้น บัณฑิตเหล่านั้นจึงถึงความเป็น
ใหญ่และเป็นที่น่าสรรเสริญ
- ๑สังคหวัตถุ เหตุแห่งการสงเคราะห์ หมายถึงคุณธรรมอันเป็นเครื่องยึดเหนี่ยวใจของผู้อื่น กล่าวคือ บุคคลบางคนต้องสงเคราะห์ด้วยทาน บางคนต้องเจรจาด้วยคำไพเราะ บางคนต้องกล่าวด้วยสิ่งที่เป็นประโยชน์ บางคนต้องทำตนให้ร่วมสุขร่วมทุกข์ (นัย องฺ.จตุกฺก.อ. ๓๒๗-๓๒๘)
จบ จักกสูตร