arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · ยักขสังยุต

๖. ปิยังกรสูตร เล่ม ๑๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๘๑๙–๘๒๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๒ ในยักขสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ยักขสังยุต ปิยังกรสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๕ หน้า ๓๕๓–๓๕๓

หน้า ๓๕๓

เราจะร้องบอกแก่ใครเล่าว่า ‘ขอท่านจงช่วยกัน ขอความเจริญจงมีแก่ท่าน’ เพราะว่าสิ่งของที่ขนออกจากเรือนที่ถูกไฟไหม้ได้แล้ว ลูกกลับต้องการจะเผามันเสียอีก

๖. ปิยังกรสูตร

ว่าด้วยปฏิบัติที่จะให้พ้นจากกำเนิดปีศาจ

{๘๑๙} [๒๔๐] สมัยหนึ่ง ท่านพระอนุรุทธะอยู่ที่พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็สมัยนั้นแล ท่านพระอนุรุทธะลุกขึ้นในเวลาใกล้รุ่งแห่งราตรีแล้วสวดบทธรรมอยู่{๘๒๐} ขณะนั้นแล นางยักษิณีผู้เป็นมารดาของปิยังกระได้ปลอบลูกน้อยอย่างนี้ว่า

ลูกปิยังกระ เจ้าอย่าส่งเสียงดังไป ภิกษุท่านกำลังสวดบทธรรมอยู่ เออก็เรารู้แจ้งบทธรรมแล้วปฏิบัติตาม ข้อนั้นจะเป็นไปเพื่อประโยชน์เกื้อกูลแก่เรา{๘๒๑} พวกเราสำรวมในเหล่าสัตว์มีชีวิตทั้งหลาย ไม่กล่าวเท็จทั้งที่รู้อยู่ สำเหนียกถึงความที่ตนมีศีลดี นั้นแหละพวกเราจึงจะพ้นจากกำเนิดปีศาจ ได้

๗. ปุนัพพสุสูตร

ว่าด้วยนางยักษิณีสอนลูกให้ฟังธรรม

{๘๒๒} [๒๔๑] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็สมัยนั้นแล พระผู้มี

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑กำเนิดปีศาจ ในที่นี้หมายถึงภูมิกำเนิดของยักษ์ที่คล้ายเปรตคือมีอาหารฝืดเคือง (สํ.ส.อ. ๒๙๓)

จบ ๖. ปิยังกรสูตร