๙. ปฐมสุกกาสูตร เล่ม ๑๕

ก็ขณะนั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าเสด็จลุกขึ้นในเวลาเช้าตรู่แห่งราตรีแล้วเสด็จจงกรมอยู่ในที่แจ้ง พระองค์ได้ทอดพระเนตรเห็นท่านอนาถบิณฑิกคฤหบดีมาแต่ไกล จึงเสด็จลงจากที่จงกรม ประทับนั่งบนอาสนะที่เขาปูลาดไว้ ครั้นแล้วได้ตรัสเรียกท่านอนาถบิณฑิกคฤหบดีว่า “มานี่เถิด ท่านสุทัตตะ”

ครั้งนั้นแล ท่านอนาถบิณฑิกคฤหบดีคิดว่า “พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทักเราโดยชื่อ” จึงหมอบลงแทบพระบาทของพระผู้มีพระภาคเจ้าด้วยเศียรเกล้า ในที่นั้นเอง แล้วกราบทูลว่า “ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ประทับอยู่เป็นสุขสบายดีหรือ พระพุทธเจ้าข้า”{๘๓๑} พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า

พราหมณ์ผู้ดับกิเลสได้แล้ว ไม่ติดอยู่ในกามทั้งหลาย ปราศจากอุปกิเลส เป็นผู้เย็นแล้ว ย่อมอยู่เป็นสุขทุกเวลา

ผู้ที่ตัดตัณหาได้ทั้งหมดแล้ว กำจัดความกระวนกระวาย ในใจเสียได้ เป็นผู้สงบ บรรลุถึงความสงบทางใจย่อมอยู่เป็นสุข

๙. ปฐมสุกกาสูตร

ว่าด้วยยักษ์สรรเสริญสุกกาภิกษุณี

{๘๓๒} [๒๔๓] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อันเป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ก็สมัยนั้นแล ภิกษุณีชื่อว่าสุกกามีบริษัทหมู่ใหญ่ห้อมล้อมแสดงธรรมอยู่

{๘๓๓} ครั้งนั้นแล ยักษ์ผู้เลื่อมใสอย่างยิ่งในสุกกาภิกษุณี เข้าไปหาจากถนนนี้ ไปยังถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในพระนครราชคฤห์ ได้กล่าวคาถาเหล่านี้ในเวลานั้นว่า

เหล่าผู้คนในพระนครราชคฤห์ มัวทำอะไรกันอยู่ มัวนอนกัน เหมือนคนที่ดื่มน้ำผึ้งเข้าไป จึงไม่เข้าไปนั่งใกล้สุกกาภิกษุณีผู้แสดงอมตธรรมอยู่

ก็แลอมตธรรมนั้น เป็นสิ่งไม่น่าเบื่อจนต้องถอนออก ไม่ได้ปรุงแต่ง แต่มีโอชารส ดูเหมือนว่าผู้มีปัญญาจะได้ดื่มกัน เหมือนคนเดินทางได้ดื่มน้ำฝน ฉะนั้น

๑๐. ทุติยสุกกาสูตร

ว่าด้วยยักษ์สรรเสริญผู้ถวายอาหารแก่สุกกาภิกษุณี

{๘๓๔} [๒๔๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อันเป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ก็สมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายโภชนาหารแก่สุกกาภิกษุณี{๘๓๕} ครั้งนั้นแล ยักษ์ผู้เลื่อมใสอย่างยิ่งในสุกกาภิกษุณี เข้าไปหาจากถนนนี้ ไปยังถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในพระนครราชคฤห์ ได้กล่าวคาถานี้ในเวลานั้นว่า

อุบาสกผู้มีปัญญาท่านนี้ ได้ถวายโภชนาหาร แก่สุกกาภิกษุณีผู้หลุดพ้นแล้วจากกิเลสเครื่องร้อยรัดทั้งปวง ย่อมประสพบุญเป็นอันมากหนอ

๑๑. จิราสูตร

ว่าด้วยยักษ์สรรเสริญผู้ถวายจีวรแก่จิราภิกษุณี

{๘๓๖} [๒๔๕] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อันเป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ก็สมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายจีวรแก่จิราภิกษุณี