๑๐. ทุติยสุกกาสูตร เล่ม ๑๕

เหล่าผู้คนในพระนครราชคฤห์ มัวทำอะไรกันอยู่ มัวนอนกัน เหมือนคนที่ดื่มน้ำผึ้งเข้าไป จึงไม่เข้าไปนั่งใกล้สุกกาภิกษุณีผู้แสดงอมตธรรมอยู่

ก็แลอมตธรรมนั้น เป็นสิ่งไม่น่าเบื่อจนต้องถอนออก ไม่ได้ปรุงแต่ง แต่มีโอชารส ดูเหมือนว่าผู้มีปัญญาจะได้ดื่มกัน เหมือนคนเดินทางได้ดื่มน้ำฝน ฉะนั้น

๑๐. ทุติยสุกกาสูตร

ว่าด้วยยักษ์สรรเสริญผู้ถวายอาหารแก่สุกกาภิกษุณี

{๘๓๔} [๒๔๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อันเป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ก็สมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายโภชนาหารแก่สุกกาภิกษุณี{๘๓๕} ครั้งนั้นแล ยักษ์ผู้เลื่อมใสอย่างยิ่งในสุกกาภิกษุณี เข้าไปหาจากถนนนี้ ไปยังถนนโน้น จากตรอกนี้ไปยังตรอกโน้น ในพระนครราชคฤห์ ได้กล่าวคาถานี้ในเวลานั้นว่า

อุบาสกผู้มีปัญญาท่านนี้ ได้ถวายโภชนาหาร แก่สุกกาภิกษุณีผู้หลุดพ้นแล้วจากกิเลสเครื่องร้อยรัดทั้งปวง ย่อมประสพบุญเป็นอันมากหนอ

๑๑. จิราสูตร

ว่าด้วยยักษ์สรรเสริญผู้ถวายจีวรแก่จิราภิกษุณี

{๘๓๖} [๒๔๕] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อันเป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ก็สมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งได้ถวายจีวรแก่จิราภิกษุณี