๗. อุปจาลาสูตร เล่ม ๑๕

๗. อุปจาลาสูตร

ว่าด้วยมารรังควานอุปจาลาภิกษุณี

{๕๔๑} [๑๖๘] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแลเป็นเวลาเช้า อุปจาลาภิกษุณีครองอันตรวาสกแล้วถือบาตรจีวรเข้าไปบิณฑบาตยังพระนครสาวัตถี เที่ยวบิณฑบาตในพระนครสาวัตถี กลับจากบิณฑบาตภายหลังฉันภัตตาหารแล้ว เข้าไปยังป่าอันธวันเพื่อพักผ่อนกลางวัน ครั้นถีงป่าอันธวันแล้วได้นั่งพักกลางวันที่โคนไม้ต้นหนึ่ง{๕๔๒} ลำดับนั้น มารผู้มีใจบาปต้องการจะให้อุปจาลาภิกษุณีเกิดความกลัว ความหวาดเสียว ความขนพองสยองเกล้า และต้องการจะให้ออกจากสมาธิ จึงเข้าไปหาอุปจาลาภิกษุณีถึงที่นั่งพัก ครั้นแล้วได้กล่าวกะอุปจาลาภิกษุณีว่า “ดูก่อนภิกษุณี ท่านอยากจะเกิดที่ไหนเล่า”อุปจาลาภิกษุณีตอบว่า “ดูก่อนท่านผู้มีอายุ เราไม่อยากเกิดในที่ไหน ๆ”

{๕๔๓} มารผู้มีบาปกล่าวว่า

ท่านจงตั้งจิตไว้ในพวกเทพชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดี และชั้นปรนิมมิตวสวัสดีเถิด ท่านจักได้เสวยความยินดี

{๕๔๔} อุปจาลาภิกษุณีกล่าวว่า

พวกเทพชั้นดาวดึงส์ ชั้นยามา ชั้นดุสิต ชั้นนิมมานรดีและชั้นปรนิมมิตวสวัสดี ยังผูกพันด้วยเครื่องผูกคือกาม จำต้องกลับมาสู่อำนาจมารอีก

โลกทั้งปวงเร่าร้อน โลกทั้งปวงคุเป็นควัน โลกทั้งปวงลุกโพลง โลกทั้งปวงสั่นสะเทือน

ใจของเรายินดีแน่วแน่ในพระนิพพานซึ่งไม่สั่นสะเทือน ไม่หวั่นไหว ที่ปุถุชนเสพไม่ได้ มิใช่คติของมาร

ลำดับนั้น มารผู้มีใจบาปรู้ว่า “อุปจาลาภิกษุณีรู้จักเรา” จึงเป็นทุกข์ เสียใจ ได้อันตรธานไปในที่นั้นนั่นเอง

๘. สีสุปจาลาสูตร

ว่าด้วยมารรังควานสีสุปจาลาภิกษุณี

{๕๔๕} [๑๖๙] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแลเป็นเวลาเช้า สีสุปจาลาภิกษุณีครองอันตรวาสกแล้วถือบาตรจีวรเข้าไปบิณฑบาตยังพระนครสาวัตถี เที่ยวบิณฑบาตในพระนครสาวัตถี กลับจากบิณฑบาตภายหลังฉันภัตตาหารแล้ว เข้าไปยังป่าอันธวันเพื่อพักผ่อนกลางวัน ครั้นถึงป่าอันธวันแล้วได้นั้งพักกลางวันที่โคนไม้ต้นหนึ่ง{๕๔๖} ลำดับนั้น มารผู้มีใจบาปเข้าไปหาสีสุปจาลาภิกษุณีถึงที่นั่งพัก ครั้นแล้ว ได้กล่าวกะสีสุปจาลาภิกษุณีว่า “ดูก่อนภิกษุณี ท่านชอบใจลัทธิของใครเล่า”สีสุปจาลาภิกษุณีตอบว่า “ดูก่อนท่านผู้มีอายุ เราไม่ชอบใจลัทธิของใครเลย”

{๕๔๗} มารผู้มีใจบาปกล่าวว่า

ท่านยอมเป็นคนศีรษะโล้น มองดูเหมือนสมณะ เพราะเจาะจงใครหนอ แต่ท่านไม่ชอบใจลัทธิของใครเลย นี่มันอะไรกัน ท่านจึงมาหลงเดินทางผิดอยู่{๕๔๘} สีสุปจาลาภิกษุณีกล่าวว่า

พวกเจ้าลัทธิภายนอกพระศาสนานี้ ย่อมจมดิ่งอยู่ในทิฏฐิทั้งหลาย เราไม่ชอบใจธรรมของพวกเขา พวกเขาไม่ใช่คนที่ฉลาดในธรรม