ปฏิปัตติสูตร เล่ม ๑๙

๔. ปฎิปัตติวรรค

๑. ปฐมปฏิปัตติสูตร

ว่าด้วยมิจฉาปฏิบัติ - สัมมาปฏิบัติ

{๘๙} [๓๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงข้อปฏิบัติผิดและข้อปฏิบัติชอบแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้น”

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๙๐} ก็ข้อปฏิบัติผิดเป็นไฉน คือ มิจฉาทิฏฐิ ... มิจฉาสมาธิ นี้เรียกว่าข้อปฏิบัติผิด

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๙๑} ก็ข้อปฏิบัติชอบเป็นไฉน คือ สัมมาทิฏฐิ ... สัมมาสมาธิ นี้เรียกว่าข้อปฏิบัติชอบ”

๒. ทุติยปฏิปัตติสูตร

ว่าด้วยบุคคลผู้ปฏิบัติผิด - ปฏิบัติชอบ

{๙๒} [๓๒] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราจักแสดงบุคคลผู้ปฏิบัติผิดและบุคคลผู้ปฏิบัติชอบแก่เธอทั้งหลาย เธอทั้งหลายจงฟังเรื่องนั้นดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๙๓} ก็บุคคลผู้ปฏิบัติผิดเป็นไฉน คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้มีมิจฉาทิฏฐิ ... มีมิจฉาสมาธิ บุคคลนี้เรียกว่า ผู้ปฏิบัติผิดดูก่อนภิกษุทั้งหลาย {๙๔} ก็บุคคลผู้ปฏิบัติชอบเป็นไฉน คือ บุคคลบางคนในโลกนี้เป็นผู้มีสัมมาทิฏฐิ ... มีสัมมาสมาธิ บุคคลนี้เรียกว่าผู้ปฏิบัติชอบ”