พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · มัคคสังยุต
อุปาทานสูตร เล่ม ๑๙
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๓๗–๓๓๘ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖๖/๗๔ ในมัคคสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
อุปาทานสูตร
อุปาทาน ๔
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค มัคคสังยุต อุปาทานสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๙ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๙ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๐ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๙)
สาวตฺถีนิทานํ ฯ จตฺตารีมานิ ภิกฺขเว อุปาทานานิ ฯ กตมานิ จตฺตาริ ฯ กามูปาทานํ ทิฏฺฐูปาทานํ สีลพฺพตูปาทานํ อตฺตวาทูปาทานํ ฯ อิมานิ โข ภิกฺขเว จตฺตาริ อุปาทานานิ ฯ
สาวัตถีนิทาน. ดูกรภิกษุทั้งหลาย อุปาทาน ๔ อย่างนี้ ๔ อย่างเป็นไฉน?
ได้แก่อุปาทานคือกาม ๑ อุปาทานคือทิฏฐิ ๑ อุปาทานคือศีลและพรต ๑ อุปาทานคืออัตตวาทะ ๑ดูกรภิกษุทั้งหลาย อุปาทาน ๔ อย่างนี้แล.
อิเมสํ โข ภิกฺขเว จตุนฺนํ อุปาทานานํ อภิญฺญาย ปริญฺญาย ปริกฺขยาย ปหานาย ฯเปฯ อยํ อริโย อฏฺฐงฺคิโก มคฺโค ภาเวตพฺโพติ ฯ
ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุควรเจริญอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ เพื่อรู้ยิ่งเพื่อกำหนดรู้ เพื่อความสิ้นไป เพื่อละอุปาทาน ๔ อย่างนี้แล ฯลฯ ภิกษุควรเจริญอริยมรรคอันประกอบด้วยองค์ ๘ นี้แล ฯลฯ
จบ สูตรที่ ๓
จบ อุปาทานสูตร