๑๐. อัณฑภารีสูตร เล่ม ๑๖

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเกิดเป็นคนส่อเสียดอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ...”(๙)

๑๐. กุมภัณฑสูตร

ว่าด้วยกุมภัณฑเปรต (คนมีอัณฑะเท่าหม้อ)

{๖๔๙}[๒๑๑] ... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นคนมีอัณฑะใหญ่เท่าหม้อลอยอยู่กลางอากาศ คนผู้นั้นแม้เมื่อจะเดิน ก็แบกอัณฑะนั้นไว้บนบ่าเดิน แม้เมื่อจะนั่ง ก็นั่งทับอัณฑะนั้นแหละ มีฝูงแร้ง ฝูงเหยี่ยว และฝูงนกตะกรุมพากันโฉบอยู่ขวักไขว่จิกทึ้งฉีกคนผู้นั้นสะบัดไปมา นัยว่าคนผู้นั้นส่งเสียงร้องครวญครางอยู่ ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเกิด

เป็นผู้พิพากษาโกงอยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง ...” (๑๐)

จบ ปฐมวรรคที่ ๑

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. อัฏฐสูตร ๒. เปสิสูตร

๓. ปิณฑสูตร ๔. นิจฉวิสูตร

๕. อสิโลมสูตร ๖. สัตติสูตร

๗. อุสุโลมสูตร ๘. สูจิโลมสตร

๙. ทุติยสูจิโลมสูตร ๑๐. กุมภัณฑสูตร

๒. ทุติยวรรค

๑. สสีสกสูตร

ว่าด้วยสสีสกเปรต (คนจมหลุมคูถมิดศีรษะ)

{๖๕๐}[๒๑๒] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อันเป็น

สถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ...

ท่านพระมหาโมคดัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏได้เห็นคนจมอยู่ในหลุมคูถจนมิดศีรษะ ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเป็นชู้กับภรรยาของผู้อื่นอยู่ในพระนครราชคฤห์นี้เอง ...” (๑)

๒. คูถขาทสูตร

ว่าด้วยคูถขาทเปรต (คนกินคูถ)

{๖๕๑}[ ๒๑๓] ... ท่านพระมหาโมคคัลลานะได้ตอบว่า “อาวุโส เมื่อผมลงจากเขาคิชฌกูฏ ได้เห็นคนจมอยู่ในหลุมคูถ ใช้มือทั้งสองกอบคูถกิน ...”

พระผู้มีพระภาคเจ้ารับสั่งว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย สัตว์นั้นเคยเกิด

เป็นพราหมณ์อยู่ในพระนครราชคฤห์นี่เอง พราหมณ์นั้นนิมนต์พระภิกษุสงฆ์

ในพระศาสนาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่ากัสสปะด้วยภัต แล้วเอา

คูถใส่จนเต็มรางแล้วใช้ให้คนไปบอกเวลาฉัน แล้วกล่าวว่า ‘นิมนต์ครับขอนิมนต์ฉัน และจงนำไปจนพอแก่ความต้องการเถิด, ดังนี้ ...” (๒)