พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ธาตุสังยุตต์ · ทุติยวรรค
๑. สัตติมสูตร เล่ม ๑๖
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๕๒–๓๕๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๒ ในทุติยวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ธาตุสังยุตต์ ทุติยวรรค สัตติมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๖ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๖ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๖)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๖ หน้า ๒๐๓–๒๐๕
๒. ทุติยวรรค
๑. สัตตธาตุสูตร
ว่าด้วยธาตุ ๗ ประการ
{๓๕๒}[๙๕] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิกคฤหบคี ใกล้พระนครสาวัตถี
ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย
ธาตุมี ๗ ประการเหล่านี้ ธาตุ ๗ ประการคืออะไรบ้าง คือ
(๓) อากาสานัญจายตนธาตุ (๔) วิญญาณัญจายตนธาตุ
(๕) อากิญจัญญายตนธาตุ (๖) เนวสัญญานาสัญญายตนธาตุ
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ธาตุมี ๗ ประการเหล่านี้แล
- ๑อาภาธาตุ ธาตุคือแสงสว่าง หรือเรียกว่าอาโลกธาตุ ในที่นี้หมายถึงฌานพร้อมทั้งอารมณ์ที่ทำให้ปีติเกิดขึ้นโดยบริกรรมแสงสว่าง(อาโลกกสิณ)เป็นอารมณ์ (สํ.นิ.อ. ๑๕๑)
- ๒สุภาธาตุ ธาตุคืออารมณ์ที่งาม หมายถึงฌานพร้อมทั้งอารมณ์ที่เกิดโดยเพ่งสุภกสิณ (สํ.นิ.อ. ๑๕๑)
- ๓อากาสานัญจายตนธาตุ หมายถึงฌานที่กำหนดอากาศคือช่องว่างอันหาที่สุดมิได้เป็นอารมณ์ วิณญาณัญจายตนธาตุ หมายถึงฌานที่กำหนดวิญญาณคือสภาพจิตอันหาที่สุดมิได้เป็นอารมณ์ อากิญจัญญายตนธาตุ หมายถึงฌานที่กำหนดภาวะอันไม่มีอะไรหรือมีแต่ความว่างเป็นอารมณ์ เนวสัญญานาสัญญายตนธาตุ หมายถึงฌานที่เข้าถึงภาวะมีสัญญาก็ไม่ใช่ ไม่มีสัญญาก็ไม่ใช่ ธาตุ ทั้ง ๔ นี้เรียกว่า อรูปฌาน ๔ (นัย ที.ปา. (แปล) /๑๑/๓๔๓,๓๔๔/๓๗๑-๓๗๓)
- ๔สัญญาเวทยิฅนิโรธ การดับสัญญาและเวทนา เป็นวิโมกข์ที่สูงเยี่ยมเพราะนามขันธ์ ๔ บริสุทธิ์ ) คือพรากพ้นออกจากปัจจนีกธรรม (ธรรมที่เป็นปฏิปักษ์) อย่างเต็มที่ (ที.ม.อ. ๑๑๓)
เมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสอย่างนี้แล้ว ภิกษุรูปหนึ่งได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อาภาธาตุ สุภาธาตุ อากาสานัญจา
ยตนธาตุ วิญญาณัญจายตนธาตุ อากิญจัญญายตนธาตุ เนวสัญญา
นาสัญญายตนธาตุ และสัญญาเวทยิตนิโรธธาตุ ธาตุเหล่านี้แต่ละอย่าง
อาศัยอะไรจึงปรากฏได้”
{๓๕๓}พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสตอบว่า “ดูก่อนภิกษุ อาภาธาตุอาศัยความมืดจึงปรากฏได้ สุภาธาตุอาศัยความไม่งามจึงปรากฏได้ อากาสานัญจายตนธาตุอาศัยรูปจึงปรากฏได้ วิญญาณัญจายตนธาตุอาศัยอากาสานัญจายตนะ
จึงปรากฏได้ อากิญจัญญายตนธาตุอาศัยวิญญาณัญจายตนะจึงปรากฏได้
เนวสัญญานาสัญญายตนธาตุอาศัยอากิญจัญญายตนะจึงปรากฏได้ สัญญา
เวทยิตนิโรธธาตุอาศัยนิโรธจึงปรากฏได้”
“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อาภาธาตุ สุภาธาตุ อากาสานัญจายตนธาตุวิญญาณัญจายตนธาตุ อาภิญจัญญายตนธาตุ เนวสัญญานาสัญญายตนธาตุ
สัญญาเวทยิตนิโรธธาตุธาตุ เหล่านี้แต่ละอย่างบุคคลพึงบรรลุเป็นสมาบัติ
อย่างไร”
{๓๕๔}“ดูก่อนภิกษุ อาภาธาตุ สุภาธาตุ อากาสานัญจายตนธาตุ วิญญาณัญจายตนธาตุ อาภิญจัญญายตนธาตุ ธาตุเหล่านี้แต่ละอย่าง บุคคลพึงบรรลุเป็นสัญญาสมาบัติ เนวสัญญานาสัญญายตนธาตุบุคคลพึงบรรลุเป็นสังขาราวเสสสมาบัติ สัญญาเวทยิตนิโรธธาตุบุคคลพึงบรรลุเป็นนิโรธสมาบัติ” (๑)
- ๑สัญญาสมาบัติ หมายถึงสมาบัติที่ยังมีสัญญาขันธ์อยู่ สังขาราวเสสสมาบัติ หมายถึงสมาบัติที่เหลืออยู่แต่สังขารขันธ์ (เจตสิกธรรมทั้งหลาย) อันละเอียด นิโรธสมาบัติ หมายถึงสมาบัติที่ดับสัญญาและเวทนา (นัย สํ.นิ.อ. ๑๕๒)
๒. สนิทานสูตร
ว่าด้วยวิตก ๓ อย่าง
{๓๕๕}[๙๖] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ที่พระนครสาวัตถี ...
พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสดังนี้ว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กามวิตก
(ความตรึกในทางกาม) ย่อมมีเหตุเกิดขึ้น มิใช่ไม่มีเหตุเกิดขึ้น พยาปาทวิตก(ความตรึกในทางพยาบาท) ย่อมมีเหตุเกิดขึ้น มิใช่ไม่มีเหตุเกิดขึ้น วิหิงสาวิตก(ความตรึกในทางเบียดเบียน) ย่อมมีเหตุเกิดขึ้น มิใช่ไม่มีเหตุเกิดขึ้น
{๓๕๖} ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็กามวิตกย่อมมีเหตุเกิดขึ้น มิใช่ไม่มีเหตุเกิดขึ้น
พยาปาทวิตกย่อมมีเหตุเกิดขึ้น มิใช่ไม่มีเหตุเกิดขึ้น วิหิงสาวิตกย่อมมีเหตุ
เกิดขึ้น มิใช่ไม่มีเหตุเกิดขึ้นอย่างไร
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย กามสัญญา(ความกำหนดหมายในกาม)เกิดขึ้นได้
เพราะอาศัยกามธาตุ (ธาตุคือกาม) กามสังกัปปะ (ความดำริในกาม) เกิดขึ้นได้
เพราะอาศัยกามสัญญา กามฉันทะ(ความพอใจในกาม)เกิดขึ้นได้เพราะอาศัย
กามสังกัปปะ กามปริฬาหะ (ความเร่าร้อนเพราะกาม) เกิดขึ้นได้เพราะอาศัยกามฉันทะ กามปริเยสนา(การแสวงหากาม)เกิดขึ้นได้เพราะอาศัยกามปริฬาหะปุถุชนผู้มิได้สดับแล้ว เมื่อแสวงหากาม ย่อมปฏิบัติผิดโดยฐานะ ๓ คือ ทางกาย ทางวาจา ทางใจ
พยาปาทสัญญา(ความกำหนดหมายพยาบาท)เกิดขึ้นได้เพราะอาศัย
พยาปาทธาตุ(ธาตุคือความพยาบาท) พยาปาทสังกัปปะ(ความดำริในทางพยาบาท)เกิดขึ้นได้เพราะอาศัยพยาปาทสัญญา พยาปาทฉันทะ(ความพอใจในทางพยาบาท)เกิดขึ้นได้เพราะอาศัยพยาปาทสังกัปปะ พยาปาทปริฬาหะ(ความเร่าร้อนเพราะพยาบาท)เกิดขึ้นได้เพราะอาศัยพยาปาทฉันทะ พยาปาทปริเยสนา(การแสวงหาทางพยาบาท)เกิดขึ้นได้เพราะอาศัยพยาปาทปริฬาหะ
จบ ๑. สัตติมสูตร