๘. อนัตตธัมมสูตร เล่ม ๑๗

๔. อนิจจธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจสิ่งที่ไม่เที่ยงเป็นธรรมดา

{๓๙๒} [๑๘๕] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนิจจธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๕. ทุกขสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่เป็นทุกข์

{๓๙๓} [๑๘๖] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นทุกข์ ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๖. ทุกขธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่เป็นทุกข์เป็นธรรมดา

{๓๙๔} [๑๘๗] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นทุกขธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๗. อนัตตาสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่เป็นอนัตตา

{๓๙๕} [๑๘๘] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนัตตา ... เธอพึงละความพอใจ ...ในสิ่งนั้นเสีย”

๘. อนัตตธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่เป็นอนัตตาเป็นธรรมดา

{๓๙๖} [๑๘๙] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นอนัตตธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๙. ขยธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา

{๓๙๗} [๑๙๐] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นขยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๑๐. วยธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา

{๓๙๘} [๑๙๑] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นวยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๑๑. สมุทยธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา

{๓๙๙} [๑๙๒] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นสมุทยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๑๒. นิโรธธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งมีความดับไปเป็นธรรมดา

{๔๐๐} [๑๙๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแล ท่านพระราธะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ขอประทานพระวโรกาส พระพุทธเจ้าข้า ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าได้โปรดทรงแสดงธรรมโดยย่อแก่ข้าพระองค์ พอที่