arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ราธสังยุต · อายาจนวรรค

๙. ขยธัมมสูตร เล่ม ๑๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๓๙๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๒ ในอายาจนวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค ราธสังยุต อายาจนวรรค ขยธัมมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๒๗๓–๒๗๓

หน้า ๒๗๓

๙. ขยธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความสิ้นไปเป็นธรรมดา

{๓๙๗} [๑๙๐] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นขยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๑๐. วยธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความเสื่อมไปเป็นธรรมดา

{๓๙๘} [๑๙๑] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นวยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๑๑. สมุทยธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งที่มีความเกิดขึ้นเป็นธรรมดา

{๓๙๙} [๑๙๒] “ดูก่อนราธะ สิ่งใดแลเป็นสมุทยธรรม ... เธอพึงละความพอใจ ... ในสิ่งนั้นเสีย”

๑๒. นิโรธธัมมสูตร

ว่าด้วยการละความพอใจในสิ่งมีความดับไปเป็นธรรมดา

{๔๐๐} [๑๙๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

ครั้งนั้นแล ท่านพระราธะเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ขอประทานพระวโรกาส พระพุทธเจ้าข้า ขอพระผู้มีพระภาคเจ้าได้โปรดทรงแสดงธรรมโดยย่อแก่ข้าพระองค์ พอที่

จบ ๙. ขยธัมมสูตร