พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วัจฉโคตตสังยุต
๕๕. วิญญาณอัปปัจจักขกัมมสูตร เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๘๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๖/๑๖ ในวัจฉโคตตสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วัจฉโคตตสังยุต วิญญาณอัปปัจจักขกัมมสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๘๘–๓๙๐
{๕๘๒} เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ... “ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่ทำให้ประจักษ์ในเวทนา ...”
{๕๘๓} เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ... “ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่ทำให้ประจักษ์ในสัญญา ...”
{๕๘๔} เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ... “ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่ทำให้ประจักษ์ในสังขารทั้งหลาย”
๕๕. วิญญาณอัปปัจจักขกัมมสูตร
ว่าด้วยการไม่ทำให้ประจักษ์ในวิญญาณ
{๕๘๕} [๖๖๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
“ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่ทำให้ประจักษ์ในวิญญาณ ในเหตุเกิดแห่ง
วิญญาณ ในความดับแห่งวิญญาณ ในข้อปฏิบัติอันให้ถึงความดับแห่ง
วิญญาณ จึงมีทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกอย่างนี้ว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง‘โลกไม่เที่ยง’ บ้าง ‘โลกมีที่สุด’ บ้าง ‘โลกไม่มีที่สุด’ บ้าง ‘ชีวะก็อันนั้น สรีระก็อันนั้น’ บ้าง ‘ชีวะก็อย่างหนึ่ง สรีระก็อย่างหนึ่ง’ บ้าง ‘สัตว์หลังจากตาย ไปย่อมเกิดอีก’ บ้าง ‘สัตว์หลังตายไปย่อมไม่เกิดอีก’ บ้าง ‘สัตว์หลังจากตายไปเกิดอีกก็มี ไม่เกิดอีกก็มี’ บ้าง ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง
ดูก่อนวัจฉะ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้
เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง... ว่า ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
จบ วัจฉโคตตสังยุต
รวมพระสูตรที่มีในสังยุตนี้ คือ
๑. รูปอัญญาณสูตร ๒. เวทนาอ้ญญาณสูตร
๓. สัญญาอัญญาณสูตร ๔. สังขารอัญญาณสูตร
๕. วิญญาณสัญญาณสูตร ๖-๑๐. รูปอทัสสนาทิสูตร ๕ สูตร
๑๑-๑๕. รูปอนภิสมยาทิสูตร ๕ สูตร
๑๖-๒๐. รูปอนนุโพธาทิสูตร ๕ สูตร
๒๑-๒๕. รูปอัปปฏิเวธาทิสูตร ๕ สูตร
๒๖-๓๐. รูปอสัลสักขณาทิสูตร ๕ สูตร
๓๑-๓๕. รูปอนุปลักขณาทิสูตร ๕ สูตร
๓๖-๔๐. รูปอสัมเปกขณาทิสูตร ๕ สูตร
๔๑-๔๕. รูปอัปปัจจเวกขณาทิสูตร ๕ สูตร
๔๖-๕๐. รูปอัปปัจจุปลักขณาทิสูตร ๕ สูตร
๕๑-๕๔. รูปอัปปัจจักขกัมมาทิสูตร ๕ สูตร
๕๕. วิญญาณอัปปัจจักขกัมมสูตร
๑๓. ฌานสังยุต
๑. สมาธิมูลกสมาปัตติสูตร
ว่าด้วยผู้ได้ฌานที่ฉลาดในการเข้าสมาธิ
{๕๘๖} [๖๖๒] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ผู้ได้ฌานมี ๔ ประเภทเหล่านี้ ๔ ประเภทคือ
อะไรบ้าง คือ ผู้ได้ฌานในโลกนี้
(๑) บางคนฉลาดในการกำหนดองค์สมาธิ แต่ไม่ฉลาดในการเข้าสมาธิ(๒) บางคนฉลาดในการเข้าสมาธิ แต่ไม่ฉลาดในการกำหนดองค์สมาธิ(๓) บางคนไม่ฉลาดในการกำหนดองค์สมาธิและไม่ฉลาดในการเข้าสมาธิ(๔) บางคนฉลาดในการกำหนดองค์สมาธิและฉลาดในการเข้าสมาธิ
ใน ๔ ประเภทนั้น ผู้ได้ฌานที่ฉลาดในการกำหนดองค์สมาธิและฉลาด
ในการเข้าสมาธิ นับว่าเป็นผู้เลิศ ประเสริฐที่สุด เป็นประธานสูงสุด และดีกว่าผู้ได้ฌานทั้ง ๔ ประเภทนี้ เปรียบเหมือนนมสดเกิดจากแม่โค นมส้มเกิดจากนมสด เนยข้นเกิดจากนมส้ม เนยใสเกิดจากเนยข้น หัวเนยใสเกิดจากเนยใส ในจำนวนนั้น หัวเนยใสกล่าวกันว่าเป็นเลิศ ฉันใด ผู้ได้ฌานที่ฉลาดในการกำหนดองค์สมาธิและฉลาดในการเข้าสมาธิก็นับว่าเป็นผู้เลิศประเสริฐที่สุด เป็นประธานสูงสุด และดีกว่าผู้ได้ฌานทั้ง ๔ ประเภทนี้ฉันนั้นเหมือนกัน”
จบ ๕๕. วิญญาณอัปปัจจักขกัมมสูตร