พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วัจฉโคตตสังยุต
๕๑–๕๔. รูปอัปปัจจักขกัมมาทิสูตรที่ ๑-๔ เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๘๑–๕๘๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑๕/๑๖ ในวัจฉโคตตสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วัจฉโคตตสังยุต รูปอัปปัจจักขกัมมาทิสูตรที่ ๑-๔ (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๘๗–๓๘๘
๔๑-๔๕. รูปอัปปจจเวกขณาทิสูตร
ว่าด้วยเพราะไม่พิจารณาขันธ์ ๕ จึงเกิดมีทิฎฐิหลายอย่าง
{๕๗๙} [๖๔๗-๖๕๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ... “ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่พิจารณาในรูป ...ในเวทนา ...ในสัญญา ...ในสังขารทั้งหลาย ...ในวิญญาณ ...”
๔๖-๕๐. รูปอัปปัจจุปลักขณาทิสูตร
ว่าด้วยเพราะไม่เข้าไปกำหนดเฉพาะในขันธ์ ๕
{๕๘๐} [๖๕๒-๖๕๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ... “ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่เข้าไปกำหนดเฉพาะในรูป ...ในเวทนา ..ในสัญญา ..ในสังขารทั้งหลาย ...ในวิญญาณ ...”
๕๑-๕๔. รูปอัปปัจจักขกัมมาทิสูตร
ว่าด้วยไม่ทำให้ประจักษ์ในขันธ์ ๔
{๕๘๑} [๖๕๗-๖๖๐] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ครั้งนั้นแล วัจฉโคตรปริพาชกได้เข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่
ประทับ ครั้นแล้วได้ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้วจึงนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระโคดม อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง... ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่ทำให้ประจักษ์ในรูปในเหตุเกิดแห่งรูป ในความดับแห่งรูป ในข้อปฏิบัติอันให้ถึงความดับแห่งรูป ...”
{๕๘๒} เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ... “ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่ทำให้ประจักษ์ในเวทนา ...”
{๕๘๓} เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ... “ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่ทำให้ประจักษ์ในสัญญา ...”
{๕๘๔} เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ... “ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่ทำให้ประจักษ์ในสังขารทั้งหลาย”
๕๕. วิญญาณอัปปัจจักขกัมมสูตร
ว่าด้วยการไม่ทำให้ประจักษ์ในวิญญาณ
{๕๘๕} [๖๖๑] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี ...
“ดูก่อนวัจฉะ เพราะไม่ทำให้ประจักษ์ในวิญญาณ ในเหตุเกิดแห่ง
วิญญาณ ในความดับแห่งวิญญาณ ในข้อปฏิบัติอันให้ถึงความดับแห่ง
วิญญาณ จึงมีทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกอย่างนี้ว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง‘โลกไม่เที่ยง’ บ้าง ‘โลกมีที่สุด’ บ้าง ‘โลกไม่มีที่สุด’ บ้าง ‘ชีวะก็อันนั้น สรีระก็อันนั้น’ บ้าง ‘ชีวะก็อย่างหนึ่ง สรีระก็อย่างหนึ่ง’ บ้าง ‘สัตว์หลังจากตาย ไปย่อมเกิดอีก’ บ้าง ‘สัตว์หลังตายไปย่อมไม่เกิดอีก’ บ้าง ‘สัตว์หลังจากตายไปเกิดอีกก็มี ไม่เกิดอีกก็มี’ บ้าง ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง
ดูก่อนวัจฉะ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้
เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง... ว่า ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
จบ วัจฉโคตตสังยุต
จบ ๕๑–๕๔. รูปอัปปัจจักขกัมมาทิสูตรที่ ๑-๔