พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย · วลาหกสังยุต
๕๗. วัสสวลาหกสูตร เล่ม ๑๗
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๕๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๙ ในวลาหกสังยุตมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค วลาหกสังยุต วัสสวลาหกสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๑๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๑๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๑๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๑๗ หน้า ๓๗๘–๓๘๐
๕๖. วาตวลาหกสูตร
ว่าด้วยเหตุปัจจัยให้มีลมในบางคราว
{๕๕๓} [๖๐๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
‘‘ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีลมในบางคราว”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ มีพวกเทวดาที่ชื่อว่า
วาตวลาหกอยู่ เมื่อใดเทวดาพวกนั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘ไฉนหนอ พวกเราพึงอยู่ตามความยินดีของตน’ เมื่อนั้นลมย่อมมีเพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีลมในบางคราว”
๕๗. วัสสวลาหกสูตร
ว่าด้วยเหฅุปัจจัยให้มีฝนในบางคราว
{๕๕๔} [๖๐๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี
ภิกษุนั้นนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่งแล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า
“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีฝนในบางคราว”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนภิกษุ มีพวกเทวดาที่ชื่อว่าวัสสวลาหกอยู่ เมื่อใดเทวดาพวกนั้นมีความคิดอย่างนี้ว่า ‘ไฉนหนอ พวกเราพึง
อยู่ตามความยินดีของตน’ เมื่อนั้นฝนย่อมมีเพราะอาศัยความตั้งใจของเทวดาพวกนั้น ดูก่อนภิกษุ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้มีฝนในบางคราว”
จบ วลาหกสังยุต
รวมพระสูตรที่มีในสังยุตนี้ คือ
๑. เทสนาสูตร ๒. สุจริตสูตร
๓-๑๒. สีตวลาหกทานูปการสูตร
๑๓-๕๒. อุณหวลาหกทานูปการสูตร
๕๓. สีตวลาหกสูตร ๕๔. อุณหวลาหกสูตร
๕๕. อัพภวลาหกสูตร ๕๖. วาตวลาหกสูตร
๕๗. วัสสวลาหกสูตร
๑๒. วัจฉโคตตสังยุต
๑. รูปอัญญาณสูตร
ว่าด้วยความไม่รู้ในรูปเป็นเหตุให้เกิดทิฏฐิ
{๕๕๕} [๖๐๗] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวันอารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ครั้งนั้นแล ปริพาชกชื่อว่าวัจฉโคตรเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าถึงที่ประทับ ครั้นแล้วได้ปราศรัยกับพระผู้มีพระภาคเจ้า ครั้นผ่านการปราศรัยพอให้ระลึกถึงกันไปแล้วจึงนั่ง ณ ที่สมควรข้างหนึ่ง แล้วได้ทูลถามพระผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่ท่านพระโคดม อะไรหนอเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ‘โลกไม่เที่ยง’ บ้าง ‘โลกมีที่สุด’ บ้าง ‘โลกไม่มีที่สุด’บ้าง ‘ชีวะก็อันนั้น สรีระก็อันนั้น’ บ้าง ‘ชีวะก็อย่างหนึ่ง สรีระก็อย่างหนึ่ง’บ้าง ‘สัตว์หลังจากตายไปย่อมเกิดอีก’ บ้าง ‘สัตว์หลังจากตายไปย่อมไม่เกิดอีก’บ้าง ‘สัตว์หลังจากตายไปเกิดอีกก็มี ไม่เกิดอีกก็มี’ บ้าง ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนวัจฉะ เพราะความไม่รู้ในรูป ใน
เหตุเกิดแห่งรูป ในความดับแห่งรูป ในข้อปฏิบัติอันให้ถึงความดับแห่งรูป จึงมีทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกนี้ว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง ... ‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง ดูก่อนวัจฉะ ข้อนี้แลเป็นเหตุเป็นปัจจัยที่ทำให้ทิฏฐิหลายอย่างเหล่านี้เกิดขึ้นในโลกว่า ‘โลกเที่ยง’ บ้าง...
‘สัตว์หลังจากตายไปจะว่าเกิดอีกก็มิใช่ ไม่เกิดอีกก็มิใช่’ บ้าง”
จบ ๕๗. วัสสวลาหกสูตร