๓. วิญญาณสูตร เล่ม ๑๗

๒. รูปสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในรูปเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๐} [๓๒๓] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูป นี้เป็น

อุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในเสียง... ในกลิ่น... ในรส… ในโผฏฐัพพะ ... ในธรรมารมณ์ นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๓. วิญญาณสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในจักขุวิญญาณเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๑} [๓๒๔] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในจักขุ

วิญญาณ นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจใน

โสตวิญญาณ... ในฆานวิญญาณ... ในชิวหาวิญญาณ... ในกายวิญญาณ ... ในมโนวิญญาณ นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๔. สัมผัสสสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในจักขุสัมผัสเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๒} [๓๒๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในจักขุสัมผัส

นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในโสตสัมผัส ...

ในฆานสัมผัส ... ในชิวหาสัมผัส ... ในกายสัมผัส ... ในมโนสัมผัส นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งใจในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๕. สัมผัสสชาสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในจักขุสัมผัสสชาเวทนาเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๓} [๓๒๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในจักขุ

สัมผัสสชาเวทนา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความ

พอใจในโสตสัมผัสสชาเวทนา... ในฆานสัมผัสสชาเวทนา... ในชิวหาสัมผัสสชาเวทนา … ในกายสัมผัสสชาเวทนา ... ในมโนสัมผัสสชาเวทนา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งใจในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”