๕. เวทนาสูตร เล่ม ๑๗

๔. สัมผัสสสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในจักขุสัมผัสเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๒} [๓๒๕] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในจักขุสัมผัส

นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในโสตสัมผัส ...

ในฆานสัมผัส ... ในชิวหาสัมผัส ... ในกายสัมผัส ... ในมโนสัมผัส นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งใจในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๕. สัมผัสสชาสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในจักขุสัมผัสสชาเวทนาเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๓} [๓๒๖] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในจักขุ

สัมผัสสชาเวทนา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความ

พอใจในโสตสัมผัสสชาเวทนา... ในฆานสัมผัสสชาเวทนา... ในชิวหาสัมผัสสชาเวทนา … ในกายสัมผัสสชาเวทนา ... ในมโนสัมผัสสชาเวทนา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งใจในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๖. สัญญาสูตร

ว่าด้วยฉันทราคะในรูปสัญญาเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๔} [๓๒๗] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูปสัญญา

นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในสัททสัญญา ... ในคันธสัญญา ... ในรสสัญญา ... ในโผฏฐัพพสัญญา ... ในธัมมสัญญา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงานในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”

๗. สัญเจตนาสูตร

ว่าด้วยฉันฑราคะในรูปสัญเจตนาเป็นต้นเป็นอุปกิเลสแห่งจิต

{๕๐๕} [๓๒๘] เรื่องเกิดขึ้นที่พระนครสาวัตถี

“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจในรูป

สัญเจตนา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต ความกำหนัดด้วยอำนาจความพอใจใน

สัททสัญเจตนา … ในคันธสัญเจตนา ... ในรสสัญเจตนา ... ในโผฎฐัพพสัญเจตนา ... ในธัมมสัญเจตนา นี้เป็นอุปกิเลสแห่งจิต

ดูก่อนภิกษุทั้งหลายุ เมื่อใดแลภิกษุละอุปกิเลสแห่งจิตในฐานะ ๖ นี้ได้

เมื่อนั้นจิตของเธอย่อมเป็นจิตน้อมไปในเนกขัมมะ จิตที่มีเนกขัมมะอบรมแล้วย่อมปรากฏควรแก่การงาน ในธรรมที่พึงทำให้แจ้งด้วยอภิญญา”