๗. กังขาเรวตสูตร เล่ม ๒๕

๕. โสณวรรค ๘. อานันทสูตร

๗. กังขาเรวตสูตร

ว่าด้วยการละความสงสัยได้ทั้งหมด

{๑๒๓} [๔๗] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็ครั้งนั้นแล ท่านพระ กังขาเรวตะนั่งขัดสมาธิตั้งกายตรง พิจารณากังขาวิตรณวิสุทธิของตนอยู่ ในที่ไม่ไกลพระผู้มีพระภาคเจ้าพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทอดพระเนตรเห็นท่านพระกังขาเรวตะนั่งขัดสมาธิตั้งกายตรง พิจารณากังขาวิตรณวิสุทธิของตนอยู่อย่างนั้นลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรง เปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า

ความสงสัยในอัตภาพนี้หรือในอัตภาพอื่น ในความรู้ของตนหรือในความรู้ของผู้อื่น บุคคลผู้เพ่งพินิจ มีความเพียรประพฤติพรหมจรรย์ ย่อมละได้ทั้งหมด

๘. อานันทสูตร

ว่าด้วยคนดีทำชั่วได้ยาก

{๑๒๔} [๔๘] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเวฬุวัน อัน เป็นสถานที่พระราชทานเหยื่อแก่กระแต ใกล้พระนครราชคฤห์ ก็ครั้งนั้นแล