๑๐. สาริปุตตสูตร เล่ม ๒๕

๑๐ เอวมฺเม สุตํ ฯ เอกํ สมยํ ภควา สาวตฺถิยํ วิหรติ เชตวเน อนาถปิณฺฑิกสฺส อาราเม ฯ เตน โข ปน สมเยน อายสฺมา สารีปุตฺโต ภควโต อวิทูเร นิสินฺโน โหติ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อุชุํ กายํ ปณิธาย อตฺตโน อุปสมํ ปจฺจเวกฺขมาโน ฯ อทฺทสา โข ภควา อายสฺมนฺตํ สารีปุตฺตํ อวิทูเร นิสินฺนํ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อุชุํ กายํ ปณิธาย อตฺตโน อุปสมํ ปจฺจเวกฺขมานํ ฯ อถ โข ภควา เอตมตฺถํ วิทิตฺวา ตายํ เวลายํ อิมํ อุทานํ อุทาเนสิ

อุปสนฺตสนฺตจิตฺตสฺส เนตฺติจฺฉินฺนสฺส ภิกฺขุโน

วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร มุตฺโต โส มารพนฺธนาติ ฯ ทสมํ ฯ

เมฆิยวคฺโค จตุตฺโถ ฯ

ตสฺสุทฺทานํ

เมฆิโย ๑ อุทฺธตา โคปาโล ชุณฺหา ๒ นาเคน ปญฺจมํ

ปิณฺโฑโล สารีปุตฺโต จ สุนฺทรี ภวติ อฏฺฐมํ

อุปเสโน วงฺคนฺตปุตฺโต สารีปุตฺโต จ เต รสาติ ฯ

______________

๑ โป. เมฆิย อุทฺธิกโต ปาณชุณฺหนาเคน ปญฺจมํ ฯ ๒ ม. ยกฺโข ฯ

ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้

สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็สมัยนั้นแล ท่านพระสารีบุตรนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง พิจารณาความสงบระงับของตนอยู่ ในที่ไม่ไกลพระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาคได้ทรงเห็นท่านพระสารีบุตรนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรงพิจารณาความสงบระงับของตนอยู่ในที่ไม่ไกล ฯ

ลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนี้แล้ว ได้ทรงเปล่งอุทานนี้ในเวลานั้นว่า

ภิกษุผู้มีจิตสงบระงับ มีตัณหาอันจะนำไปในภพตัดขาดแล้วชาติสงสาร

สิ้นแล้ว พ้นแล้วจากเครื่องผูกแห่งมาร ฯ

จบสูตรที่ ๑๐

จบเมฆิยวรรคที่ ๔

รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. เมฆิยสูตร ๒. อุทธตสูตร

๓. โคปาลสูตร ๔. ชุณหสูตร

๕. นาคสูตร ๖. ปิณโฑลภารทวาชสูตร

๗. สาริปุตตสูตร ๘. สุนทรีสูตร

๙. อุปเสนวังคันตปุตตสูตร ๑๐. สาริปุตตสูตร ฯ