พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน · นันทวรรค
๔. สารีปุตตสูตร เล่ม ๒๕
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในนันทวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน นันทวรรค สารีปุตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๔ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๕ หน้า ๑๙๗–๑๙๗
พระบาลีสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อุทาน
๔. สารีปุตตสูตร
ว่าด้วยพระสารีบุตรมีอุปมาเหมือนภูเขา
{๗๖} [๒๔] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็ครั้งนั้นแล ท่านพระสารีบุตรนั่งขัดสมาธิ ตั้งกายตรง ดำรงสติไว้เฉพาะหน้าอยู่ในที่ไม่ไกลพระผู้มีพระภาคเจ้า พระผู้มีพระภาคเจ้าก็ทรงเห็นท่านพระสารีบุตรนั่งขัดสมาธิอยู่อย่างนั้นลำดับนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงทราบเนื้อความนั้นแล้ว จึงทรง เปล่งพระอุทานนี้ในเวลานั้นว่า
ภูเขาหินย่อมไม่หวั่นไหว ตั้งอยู่มั่นคง ฉันใด เพราะโมหะสิ้นไป ภิกษุก็ไม่หวั่นไหวเหมือนภูเขา ฉันนั้น
๕. โกลิตสูตร
ว่าด้วยกายคตาสติ
{๗๗} ![๒๕] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็ครั้งนั้นแล ท่านพระมหาโมคคัลลานะนั่งขัดสมาธิ ตั้งกายตรง ดำรงกายคตาสติไว้มั่นในภายในอยู่
- ๑กายคคาสติ สติอันไปในกาย หมายถึงสติอันกำหนดพิจารณากายโดยแยกส่วนต่าง ๆ มีผมเป็นต้น ให้เห็นเป็นของไม่สะอาดเป็นต้นเป็นอารมณ์ (นัย องฺ.เอกก.อ. ๔๑๙, ขุ.อุ.อ. ๒๐๐)
จบ ๔. สารีปุตตสูตร