๙. ทานสูตร เล่ม ๒๕

เป็นที่อาศัยอีกต่อไป ละกิเลสทุกอย่างในโลกได้หมดสิ้น

นั้นว่าเป็นผู้มีปัญญางาม

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความแม้นี้ไว้แล้ว ข้าพเจ้าก็ได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๙. ทานสูตร

ว่าด้วยทาน การแจก และการอนุเคราะห์ ๒ อย่าง

{๒๗๘} [๙๘] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ทานนี้มี๒ อย่าง คือ อามิสทาน กับ ธรรมทาน ในทาน ๒ อย่างนี้ ธรรมทานจัดเป็นเลิศดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การแจกมี ๒ อย่าง คือ การแจกอามิส กับ การแจกธรรม ในการแจก ๒ อย่างนี้ การแจกธรรมจัดเป็นเลิศดูก่อนภิกษุทั้งหลาย การอนุเคราะห์มี ๒ อย่าง คือ การอนุเคราะห์ด้วยอามิส กับ การอนุเคราะห์ด้วยธรรม ในการอนุเคราะห์ ๒ อย่างนี้ การอนุเคราะห์ด้วยธรรมจัดเป็นเลิศ”ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

วิญญูชนผู้มีจิตเลื่อมใสในพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและ

พระอริยสงฆ์ผู้เป็นเนื้อนาบุญอันเลิศของชาวโลก รู้

ประจักษ์ถึงทานและการแจกที่พระพุทธเจ้าทั้งหลายตรัส

สรรเสริญว่ายอดเยี่ยมอย่างยิ่งอยู่ ใครเล่าจะไม่ถวายทาน

ในกาลสมควร

ประโยชน์อย่างยอดเยี่ยมของผู้แสดงธรรมและผู้สดับ

ธรรมทั้ง ๒ ฝ่ายผู้มีจิตเลื่อมใส ไม่ประมาทในคำ

สั่งสอนของพระสุคตเจ้า ย่อมหมดจด

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความดังกล่าวนี้ไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วอย่างนี้

๑๐. เตวิชชสูตร

ว่าด้วยผู้เป็นพราหมณ์โดยธรรม

{๒๗๙} [๙๙] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราบัญญัติเรียกบุคคลผู้ได้บรรลุวิชชา ๓ ว่าเป็นพราหมณ์โดยธรรม เราจะบัญญัติเรียกบุคคลผู้เป็นพราหมณ์โดยกำเนิด อื่นว่าเป็นพราหมณ์โดยเหตุเพียงเรียกกันตามที่โบราณกล่าวไว้เท่านั้น หามิได้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เราบัญญัติเรียกบุคคลผู้ได้บรรลุวิชชา ๓ ว่าเป็น พราหมณ์... โดยเหตุเพียงเรียกกันตามที่โบราณกล่าวไว้เท่านั้นหามิได้อย่างไร