arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ติกนิบาต · วรรคที่ ๒

๒. จักขุสูตร เล่ม ๒๕

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๑๐ ในวรรคที่ ๒มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ ติกนิบาต วรรคที่ ๒ จักขุสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๕ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๕ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๔๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๕)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๕ หน้า ๔๐๖–๔๐๗

หน้า ๔๐๖

๒. ทุติยวรรค ๒. จักขุสูตร

๒. จักขสูตร

ว่าด้วยจักษุ ๓ ประการ

{๒๓๙} [๖๑] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตฺรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุนี้มี ๓ ประการ จักษุ ๓ ประการคืออะไรบ้าง คือ

๑. มังสจักษุ ตาเนื้อ ๒. ทิพพจักษุ ตาทิพย์

๓. ปัญญาจักษุ ตาคือปัญญา

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จักษุมี ๓ ประการนี้แล”

ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

พระผู้ประเสริฐที่สุดได้ตรัสจักษุไว้ ๓ ประการ คือ

มังสจักษุ ทิพพจักษุ และปัญญาจักษุที่ยอดเยี่ยม

ความเกิดขึ้นแห่งมังสจักษุเป็นทางแห่งทิพพจักษุ

เมื่อใดญาณเกิดขึ้น เมื่อนั้นปัญญาจักษุอันยอดเยี่ยมซึ่ง

เป็นเหตุให้บุคคลพ้นจากทุกข์ทั้งปวง เพราะได้จักษุนี้

ย่อมเกิดขึ้น

พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความแม้นี้ไว้แล้ว ข้าพเจ้าก็ได้สดับมาแล้วอย่างนี้

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ทั้งทิพพจักษุและปัญญาจักษุ เรียกอีกอย่างว่า ญาณจักษุ ตารู้เห็น (ขุ.อิติอ. ๒๓๕)
หน้า ๔๐๗

พระบาลีสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย อิติวุตตกะ

๓. อินทริยสูตร

ว่าด้วยอินทรีย์ ๓ ประการ

{๒๔๐} [๖๒] ความจริง พระสูตรนี้พระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นพระอรหันต์ได้ตรัสไว้แล้ว เพราะเหตุนั้น ข้าพเจ้าจึงได้สดับมาแล้วว่า“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์นี้มี ๓ ประการ อินทรีย์ ๓ ประการ คืออะไรบ้าง คือ

๑. อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ ๒. อัญญินทรีย์

๓. อัญญาตาวินทรีย์

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อินทรีย์มี ๓ ประการนี้แล”

ในพระสูตรนั้น พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสเนื้อความนี้ไว้แล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ดังนี้ว่า

เมื่อเสขบุคคลบำเพ็ญสิกขา ปฏิบัติตามทางตรงอยู่

ญาณในความสิ้นกิเลสคืออนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย

ย่อมเกิดขึ้นเป็นปฐม ต่อจากนั้น อัญญินทรีย์จึงเกิดขึ้น

(แก่เสขบุคคล)

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑คำว่า อินทรีย์ หมายถึงสิ่งที่เป็นใหญ่ในการทำกิจของตน คือ ทำให้ธรรมอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องเป็นไปตามตนในกิจนั้น ๆ ในขณะที่เป็นไปอยู่นั้น มีมากมายหลายประเภท ในที่นี้ตรัสหมายถึงอินทรียธรรมของพระอริยบุคคล ๓ อย่าง คือ (๑) อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ อินทรีย์ของผู้ปฏิบัติด้วยมุ่งว่า ‘เราจักรู้ธรรมที่ยังมิได้รู้’ หมายถึงอินทรียธรรมที่เกิดขึ้นในขณะแห่งโสดาปัตติมรรคแก่ท่านผู้ปฏิบัติด้วยมุ่งว่า ‘เราจักรู้ธรรมที่ยังไม่รู้ในสังสารวัฏอันไม่มีเบื้องต้นไม่มีเบื้องปลาย’ ได้แก่ โสดาปัตติมรรคญาณ (๒) อัญญินทรีย์ อินทรีย์คือปัญญาอันรู้ทั่วถึง หมายถึงอินทรียธรรมที่เกิดขึ้นในฐานะ(ญาณ) ๖ มีโสดาปัตติผลเป็นต้นโดยอาการที่รู้ทั่วถึงธรรมที่ตนได้รู้แล้ว ได้แก่ ญาณ ๖ ในท่ามกลาง คือ โสดาปัตติผลญาณ ไปจนถึงอรหัตตมรรคญาณ (๓) อัญญาตาวินทรีย์ อินทรีย์ของท่านผู้รู้ทั่วถึงแล้ว หมายถึงอินทรียธรรมที่เกิดขึ้นแก่พระอรหันต์ ได้แก่ อรหัตตผลญาณ (นัย ที.ปา.อ. ๑๙๘, สํ.ม,อ. ๓๑๒, ขุ.อิติ.อ. ๒๓๗-๒๓๘)

จบ ๒. จักขุสูตร