๒. จาลาเถรีคาถา เล่ม ๒๖

สตึ อุปฏฺฐเปตฺวาน ภิกฺขุนี ภาวิตินฺทฺริยา

ปฏิวิชฺฌึ (๑) ปทํ สนฺตํ สงฺขารูปสมํ สุขํ.

เราเป็นภิกษุณี อบรมอินทรีย์แล้ว ตั้งสติไว้มั่น

รู้แจ้งบทอันสงบเป็นเหตุเข้าไปสงบระงับสังขารเป็นสุข

(มารถามว่า)

กํ นุ อุทฺทิสฺส มุณฺฑาสิ สมณี วิย ทิสฺสสิ

น จ โรเจสิ ปาสณฺเฑ กิมิทํ จรสิ โมมุหา.

ท่านมีศีรษะโล้นบวชเจาะจงใครหนอ

วางตัวเหมือนสมณะ ท่านไม่ชอบใจลัทธิเดียรถีย์

ทำไมยังมางมงายประพฤติทางผิดนี้อยู่เล่า

(พระจาลาเถรีตอบว่า)

อิโต พหิทฺธา ปาสณฺฑา ทิฏฺฐิโย อุปนิสฺสิตา

น เต ธมฺมํ วิชานนฺติ น เต ธมฺมสฺส โกวิทา.

เหล่าชนที่ถือลัทธิเดียรถีย์นอกจากศาสนานี้

ยึดมั่นทิฏฐิทั้งหลาย

ไม่รู้แจ้งธรรม ไม่ฉลาดในธรรม

อตฺถิ สกฺยกุเล ชาโต พุทฺโธ อปฺปฏิปุคฺคโล

โส เม ธมฺมมเทเสสิ ทิฏฺฐีนํ สมติกฺกมํ.

ส่วนพระพุทธเจ้า เสด็จอุบัติในตระกูลศากยะ ไม่มีผู้ใด

เปรียบปราน พระองค์ได้ทรงแสดงธรรมโปรดเรา

อันเป็นอุบายล่วงเสียซึ่งทิฏฐิทั้งหลาย คือ

ทุกฺขํ ทุกฺขสมุปฺปาทํ ทุกฺขสฺส จ อติกฺกมํ

อริยญฺจฏฺฐงฺคิกํ มคฺคํ ทุกฺขูปสมคามินํ.

ทุกข์ เหตุให้เกิดทุกข์ ความดับทุกข์

และอริยมรรคมีองค์ ๘ ซึ่งเป็นข้อปฏิบัติให้ถึงความดับทุกข์

ตสฺสาหํ วจนํ สุตฺวา วิหรึ สาสเน รตา

ติสฺโส วิชฺชา อนุปฺปตฺตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ.

เราฟังคำสอนของพระองค์แล้ว ยินดีอยู่ในคำสอน

ได้บรรลุวิชชา ๓ ได้ทำตามคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าแล้ว

สพฺพตฺถ วิหตา นนฺที ตโมกฺขนฺโธ ปทาลิโต

เอวํ ชานาหิ ปาปิม นิหโต ตฺวมสิ อนฺตกาติ.

จาลา เถรี.

เรากำจัดความเพลิดเพลินในกามทั้งปวงได้แล้ว

ทำลายกองแห่งความมืดได้แล้ว

มารผู้ชั่วช้าเลวทราม ท่านจงรู้อย่างนี้ว่า

ท่านถูกเรากำจัดแล้ว