๔. อโลมวิมาน เล่ม ๒๖

อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ยา ตฺวํ ติฏฺฐสิ เทวเต

โอภาเสนฺตี ทิสา สพฺพา โอสธี วิย ตารกา.

เทพธิดา เธอมีผิวพรรณงามยิ่งนัก

เปล่งรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ ดุจดาวประกายพรึก

เกน เตตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

[๗๑๒-๗๑๓] เพราะบุญอะไรผิวพรรณเธอจึงงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเช่นนี้

สา เทวตา อตฺตมนา โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิตา

ฯเปฯ ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ.

เทพธิดานั้นดีใจที่พระมหาโมคคัลลานเถระถาม

จึงตอบปัญหาผลกรรมไปตามที่พระเถระถามว่า

อหญฺจ พาราณสิยํ พุทฺธสฺสาทิจฺจพนฺธุโน

อทาสึ สุกฺขกุมฺมาสํ ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ.

ดิฉันเมื่ออยู่ในกรุงพาราณสี มีจิตเลื่อมใส

ได้ถวายขนมกุมมาสแห้งแด่พระพุทธเจ้า

ผู้ทรงเป็นเผ่าพันธุ์พระอาทิตย์ด้วยมือทั้งสองของตน

สุกฺขาย อโลณิกาย จ ปสฺส ผลํ กุมฺมาสปิณฺฑิยา

อโลมํ สุขิตํ ทิสฺวา โก ปุญฺญํ น กริสฺสติ.

ขอพระคุณเจ้าจงดูผลก้อนขนมกุมมาสแห้งทั้งหารสเค็มมิได้

ครั้นเห็นว่าถวายขนมกุมมาสแห้งหารสเค็มมิได้แล้ว

ได้รับความสุข ใครเล่าจักไม่กระทำบุญ

ตน เมตาทิโส วณฺโณ ฯเปฯ

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ.

อโลมวิมานํ จตุตฺถํ.

[๗๑๗-๗๑๘] เพราะบุญนั้นผิวพรรณดิฉันจึงงามเช่นนี้ ฯลฯ

และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

อโลมวิมานที่ ๔ จบ