๓. นาควิมาน เล่ม ๒๖

๓ อลงฺกตา กนกกญฺจนาจิตํ ๑

สุวณฺณชาลจิตฺตํ มหนฺตํ

อภิรุยฺห คชวรํ สุกปฺปิตํ

อิธาคมา เวหาสยํ อนฺตลิกฺเข

นาคสฺส ทนฺเตสุ ทุเวสุ นิมฺมิตา

อจฺโฉทกา ปทุมินิโย สุผุลฺลา

ปทุเมสุ ๒ ตุริยคณา ปวชฺชเร ๓

อิมา จ นจฺจนฺติ มโนหราโย

เทวิทฺธิปตฺตาสิ มหานุภาเว

มนุสฺสภูตา กิมกาสิ ปุญฺญํ

เกนาสิ เอวญฺชลิตานุภาวา

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ

พาราณสิยํ อุปสงฺกมิตฺวา

พุทฺธสฺสาหํ วตฺถยุคํ อทาสึ

ปาทานิ วนฺทิตฺวา ฉมา นิสีทึ

จิตฺตาว ๑ ตํ อญฺชลิกํ อกาสึ

พุทฺโธ จ เม กญฺจนสนฺนิภตฺตโจ

อเทสยิ สมุทยทุกฺขนิจฺจตํ

อสงฺขตํ ๒ ทุกฺขนิโรธสจฺจํ

มคฺคํ อเทสยิ ยโต วิชานิสฺสํ

อปฺปายุกี กาลกตา ตโต จุตา

อุปปนฺนา ติทสานํ ๓ ยสสฺสินี

สกฺกสฺสาหํ อญฺญตรา ปชาปติ

ยสุตฺตรา นาม ทิสาสุ วิสฺสุตาติ ฯ

นาควิมานํ ตติยํ ฯ

๑ ม. มณิกญฺจนาจิตํ ฯ โป. ยุ. มณิกนกญฺจนาจิตํ ฯ ๒ ยุ. จสทฺโท ทิสฺสติ ฯ

๓ ม. ปภิชฺชเร ฯ

ท่านประดับประดาแล้ว ขึ้นนั่งบนคชสารอันประเสริฐ ประดับไปด้วยแก้วและทอง มีกระพองปกคลุมด้วยข่ายทองอันวิจิตร ผูกสายรัดประคนทองเรียบร้อย เลื่อนลอยไปในอากาศเวหา ที่งาทั้งสองของคชสารมีสระโบกขรณี ๔ เหลี่ยม เต็มเปี่ยมด้วยน้ำใสสะอาด อันบุญกรรมเนรมิตให้แล้ว ดารดาษไปด้วยดอกปทุมบานสะพรั่ง ดอกปทุมทุกๆดอก มีหมู่นางเทพอัปสรพากันมาขับระบำรำฟ้อน ชวนให้เกิดความรื่นเริงบันเทิงใจ ดูกรนางเทพธิดาผู้มีอานุภาพอันยิ่งใหญ่ ท่านถึงความเป็นเทพธิดาผู้มีฤทธิ์อย่างนี้ ครั้งเมื่อท่านเกิดเป็นมนุษย์ ได้ทำบุญอะไรไว้ ท่านมีอานุภาพรุ่งเรือง และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศอย่างนี้

เพราะบุญกรรมอะไร?

นางเทพธิดานั้นตอบว่า

ดิฉันได้เข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้าที่เมืองพาราณสี ได้ถวายผ้าคู่หนึ่งแด่พระพุทธองค์ ถวายบังคมพระยุคลบาท แล้วนั่งอยู่ที่พื้นดิน ได้กระทำอัญชลีด้วยจิตอันเลื่อมใส พระพุทธเจ้าพระองค์นั้น มีพระฉวีวรรณดุจทองคำธรรมชาติ ได้ทรงแสดงทุกขสัจและสมุทัยสัจ ว่าเป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ และทรงแสดงทุกขนิโรธสัจและมัคคสัจว่า อันปัจจัยอะไรๆ ปรุงแต่งไม่ได้ ให้ดิฉันฟัง เพราะฉะนั้น ดิฉันจึงได้รู้แจ้งชัดในอริยสัจ ๔ ดิฉันเป็นคนมีอายุน้อย ทำกาละจุติจากชาตินั้นแล้ว ไปบังเกิดในชั้นไตรทศ เป็นผู้เรืองยศ เป็นปชาบดีคนหนึ่งของท้าวสักกะ

นามว่ายสุตตรา ปรากฏไปทั่วทุกทิศ.

จบ นาควิมานที่ ๓.