๑๑. ภิกษาทายิกาวิมาน ที่ ๒ เล่ม ๒๖

๑๑ อภิกฺกนฺเตน วณฺเณน ยา ตฺวํ ติฏฺฐสิ เทวเต

โอภาเสนฺตี ทิสา สพฺพา โอสธี วิย ตารกา

เกน เตตาทิโส วณฺโณ ... เป ...

วณฺโณ จ เต สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ

สา เทวตา อตฺตมนา โมคฺคลฺลาเนน ปุจฺฉิตา

... เป ... ยสฺส กมฺมสฺสิทํ ผลํ

อหํ มนุสฺเสสุ มนุสฺสภูตา

ปุริมาย ชาติยา มนุสฺสโลเก

อทฺทสํ วิรชํ พุทฺธํ วิปฺปสนฺนมนาวิลํ

ตสฺส อทาสิหํ ภิกฺขํ ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ

เตน เมตาทิโส วณฺโณ ... เป ...

วณฺโณ จ เม สพฺพทิสา ปภาสตีติ ฯ

ทุติยภิกฺขาทายิกวิมานํ เอกาทสมํ ฯ

อุทฺทานํ

ทาสี เจว ลขุมา จ อถ อาจามทายิกา

จณฺฑาลี ภทฺทิตฺถิกา เจว โสณทินฺนา อุโปสถา

นิทฺทา เจว สุทินฺนา จ เทฺว จ ภิกฺขายทายิกา

วคฺโค เตน ปวุจฺจตีติ ฯ

อิตฺถิวิมาเน ทุติโย วคฺโค ฯ

ภาณวารํ ปฐมํ ฯ

พระมหาโมคคัลลานเถระถามนางเทพธิดาตนนั้น ด้วยคาถานี้ความว่า.

ดูกรแม่เทพธิดา ท่านเป็นผู้มีวรรณะงามยิ่งนัก มีรัศมีส่องสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ สถิตอยู่เหมือนดาวประกายพฤกษ์ เพราะบุญกรรมอะไรท่านจึงมีวรรณะงามเช่นนี้ ฯลฯ และมีรัศมีสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ เพราะ

บุญกรรมอะไร?

นางเทพธิดานั้น อันพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีความปลาบปลื้มใจ

ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่พระเถระถามนั้นว่า

ในชาติก่อน ดิฉันเกิดเป็นมนุษย์ในหมู่ในมนุษย์มนุษยโลก ได้พบเห็นพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีอินทรีย์ผ่องใสไม่ขุ่นมัว ดิฉันเกิดความเลื่อมใส ได้ทูลถวายภิกษาแด่พระองค์ท่านด้วยมือของดิฉันเอง เพราะบุญกรรมอันนั้น ดิฉันจึงมีวรรณะงามเช่นนี้ ฯลฯ และมีรัศมีสว่างไสว

ไปทั่วทุกทิศ เพราะบุญกรรมนั้น.

จบ ทุติยภิกษาทายิกาวิมานที่ ๑๑.

___________________________

รวมวิมานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ทาสีวิมาน ๒. ลขุมาวิมาน ๓. อาจามทายิกาวิมาน ๔. จัณฑาลิวิมาน ๕. ภัททิตถิกาวิมาน ๖. โสณทินนาวิมาน ๗. อุโปสถวิมาน ๘. สุนิททาวิมาน ๙. สุนินนาวิมาน ๑๐. ภิกษาทายิกาวิมานที่ ๑ ๑๑. ภิกษาทายิกาวิมานที่ ๒.

จบ วรรคที่ ๒ ในอิตถีวิมาน.

จบ ปฐมภาณวาร.