๑๑. ภิกษาทายิกาวิมาน ที่ ๒ เล่ม ๒๖

[๒๗๓] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า[๒๗๔] ในชาติก่อน เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยู่ในหมู่มนุษย์ ในมนุษยโลก

[๒๗๕] ดิฉันได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีอินทรีย์ผ่องใส ไม่ขุ่นมัว ดิฉันมีจิตเลื่อมใสได้ถวายภิกษาแด่ พระองค์ด้วยมือทั้งสองของตน[๒๗๖-๒๗๗] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ปฐมภิกขาทายิกาวิมานที่ ๑๐

๑๑. ทุติยภิกขาทายิกาวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้เกิดในภิกขาทายิกาวิมาน

{๒๘}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๒๗๘] ดูก่อนนางเทพธิดา ท่านเป็นผู้มีวรรณะงดงาม มีรัศมีรุ่งเรืองสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเหมีอนดาวประกายพรึกฉะนั้น[๒๗๙-๒๘๐] ท่านมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญอะไร... และรัศมีกายของท่านสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญอะไร[๒๘๑] นางเทพธิดานั้นถูกพระโมคคัลลานเถระถามแล้ว มีใจยินดี ได้พยากรณ์ปัญหาแห่งผลกรรมที่ถูกถามนั้นว่า

[๒๘๒] ในชาติก่อน เมื่อครั้งดิฉันเกิดเป็นมนุษย์อยูในหมู่มนุษย์ ในมนุษยโลก[๒๘๓] ดิฉันได้พบพระพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสธุลี มีอินทรีย์ผ่องใส ไม่ขุ่นมัว ดิฉันมีจิตเลื่อมใส ได้ถวายภิกษาแด่พระองค์ด้วยมือทั้งสองของตน[๒๘๔-๒๘๕] ดิฉันมีวรรณะเช่นนี้เพราะบุญนั้น ... และมีรัศมีกายสว่างไสวไปทั่วทุกทิศเพราะบุญนั้น

จบ ทุติยภิกขาทายิกาวิมานที่ ๑๑

รวมวิมานที่มีในวรรคนี้ คือ

๑. ทาสีวิมาน ๒. ลขุมาวิมาน

๓. อาจามทายิกาวิมาน ๔. จัณฑาลิวิมาน

๕. ภัททิตถิกาวิมาน ๖. โสณทินนาวิมาน

๗. อุโปสถวิมาน ๘. สุนิททาวิมาน

๙. สุทินนาวิมาน ๑๐. ปฐมภิกขาทายิกาวิมาน

๑๑. ทุติยภิกขาทายิกาวิมาน

จบ วรรคที่ ๒ ในอิตถีวิมาน

จบ ปฐมภาณวาร

๓. ปาริฉัตตกวรรค

๑. อุฬารวิมาน

ว่าด้วยผลบุญที่ทำให้ไปเกิดในอุฬารวิมาน

{๒๙}(พระมหาโมคคัลลานเถระถามว่า)

[๒๘๖] ดูก่อนแม่เทพธิดา ยศและวรรณะของท่านใหญ่ยิ่งสว่างไสวไปทั่วทุกทิศ เหล่าเทพนารีและเหล่าเทพบุตร ประดับประดาดีแล้วฟ้อนรำขับร้องอยู่

[๒๘๗] ทำให้ท่านร่าเริง ห้อมล้อมเพื่อบำเรอท่านอยู่ วิมานของท่านเหล่านี้ล้วนแต่เป็นทองคำ น่าดูน่าชมมาก

[๒๘๘] ทั้งท่านเล่าก็เป็นใหญ่กว่าเทพเจ้าเหล่าที่สมบูรณ์ด้วยความปรารถนาทุกอย่าง มีความเป็นอยู่อันยิ่งใหญ่ ร่าเริงใจ อยู่ในหมู่ทวยเทพ คูก่อนแม่เทพธิดา อาตมาถามแล้ว ขอจงบอก ผลนี้เป็นผลแห่งกรรมอะไร(นางเทพธิดาตอบว่า)

[๒๘๙] ในชาติก่อนเมื่อครั้งดีฉันเป็นมนุษย์อยู่ในหมูมนุษย์ทั้งหลาย ในมนุษยโลก เป็นสะใภ้ในตระกูลของคนทุศีลซึ่งเป็น ตระกูลที่มีพ่อผัวแม่ผัวไม่มีศรัทธา เป็นคนตระหนี่[๒๙๐] ดิฉันถึงพร้อมด้วยศรัทธาและศีล (ยินดีในการจำแนกแจกทาน) ได้ถวายขนมเบื้องแก่ท่านซึ่งกำลังเที่ยวบิณฑบาตอยู่