๓. อาจามทายิกาวิมาน เล่ม ๒๖

๓ ปิณฺฑาย เต จรนฺตสฺส ตุณฺหีภูตสฺส ติฏฺฐโต

ทฬิทฺทา กปณา นารี ปราคารํ อวสฺสิตา ๑

ยา เต อทาสิ อาจามํ ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ

สา หิตฺวา มานุสํ เทหํ กํ นุ สาทิสตํ คตาติ ฯ

ปิณฺฑาย เม จรนฺตสฺส ตุณฺหีภูตสฺส ติฏฺฐโต

ทฬิทฺทา กปณา นารี ปราคารํ อวสฺสิตา ๑

ยา เม อทาสิ อาจามํ ปสนฺนา สเกหิ ปาณิหิ

สา หิตฺวา มานุสํ เทหํ วิปฺปมุตฺตา อิโต จุตา

นิมฺมานรติโน นาม สนฺติ เทวา มหิทฺธิกา

ตตฺถ สา สุขิตา นารี โมทิตาจามทายิกา

อโห ทานํ วรากิยา กสฺสเป สุปติฏฺฐิตํ

ปราภเตน ทาเนน อิชฺฌิตฺถ วต ทกฺขิณา

ยา มเหสิตฺตํ กเรยฺย จกฺกวตฺติสฺส ราชิโน

นารี สพฺพงฺคกลฺยาณี ภตฺตุ จาโนมทสฺสิกา

เอตสฺสาจามทานสฺส กลํ นาคฺฆนฺติ โสฬสึ

สตํ นิกฺขา สตํ อสฺสา สตํ อสฺสตรี รถา

สตํ กญฺญาสหสฺสานิ อามุตฺตมณิกุณฺฑลา

เอตสฺสาจามทานสฺส กลํ นาคฺฆนฺติ โสฬสึ

สตํ เหมวตา นาคา อีสา ทนฺตา อุรูฬฺหวา

สุวณฺณกจฺฉา มาตงฺคา เหมกปฺปนิวาสสา

เอตสฺสาจามทานสฺส กลํ นาคฺฆนฺติ โสฬสึ

จตุนฺนํ มหาทีปานํ อิสฺสรํ โยธ การเย

เอตสฺสาจามทานสฺส กลํ นาคฺฆนฺติ โสฬสินฺติ ฯ

อาจามทายิกาวิมานํ ตติยํ ฯ

๑ อปสฺสิตาติปิ ฯ

ท้าวสักกเทวราชเมื่อจะตรัสถามถึงที่เกิดแห่งหญิงนั้น กะพระมหากัสสปเถระจึงตรัสคาถาสองคาถาความว่า

หญิงขัดสน เป็นคนกำพร้า อาศัยชายคาเรือนของคนอื่นอยู่ มีจิตเลื่อมใสได้ถวายข้าวตังแด่พระคุณเจ้าผู้เที่ยวไปบิณฑบาต ซึ่งมาหยุดยืนนิ่งอยู่เฉพาะหน้า ด้วยมือของตนเอง ครั้นละจากอัตภาพมนุษย์แล้ว ได้ไป

บังเกิดในฉกามาพจรสวรรค์ชั้นไหนหนอ?

พระมหากัสสปเถระถวายพระพรว่า

หญิงขัดสน เป็นคนกำพร้า อาศัยชายคาเรือนของคนอื่นอยู่ มีจิตเลื่อมใส ได้ถวายข้าวตังแก่อาตมภาพผู้กำลังเที่ยวไปเพื่อบิณฑบาตซึ่งมายืนหยุดนิ่งเฉพาะหน้า ด้วยมือของตนเองนั้น ครั้นละจากอัตภาพมนุษย์ จุติจากมนุษยโลกนี้พ้นไปแล้ว ได้บังเกิดเป็นเทพธิดาผู้มีฤทธิ์มาก อยู่ ณ ชั้นนิมมานรดี ถึงความสุขอันเป็นทิพย์ ร่าเริง

บันเทิงใจอยู่ในชั้นนิมมานรดีนั้น เหตุสักว่าอาจามทานฯ

ท้าวสักกเทวราชกล่าวสรรเสริญทานนั้นว่า

น่าอัศจรรย์จริงหนอ ทานของคนกำพร้าไร้ญาติ เป็นทานที่นำมาแต่ผู้อื่นแล้ว ได้นอบน้อมถวายแก่พระมหากัสสป สำเร็จเป็นทักษิณามากถึงเพียงนี้ นางแก้วผู้งามทั่วสรรพางค์ สามีไม่จืดจางในการมองชม ได้รับอภิเษกเป็นเอกอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิ ก็ยังไม่เทียบเท่าเสี้ยวที่ ๑๖ ของอาจามทานนี้ ทองคำแท่งมีปริมาณตั้งร้อยก็ดีม้ามีกำลังเร็วมีปริมาณตั้งร้อยก็ดี ราชรถอันเทียมด้วยม้าอัศดรตั้งร้อยก็ดี นางราชกัญญาอันประดับประดาแล้วด้วยแก้วมุกดา และแก้วมณีและต่างหูมีปริมาณตั้งแสนก็ดี ก็ยังไม่เทียบเท่าเสี้ยวที่ ๑๖ ของอาจามทานนี้ คชสารตัวประเสริฐเกิดแต่ป่าหิมพานต์ เป็นคชสารตระกูลมาตังคะ มีงางามงอนดุจงอนรถ มีสายรัดแล้วด้วยทองคำ มีข่ายทองคำปกเหนือกระพองศีรษะ มีประมาณตั้งร้อยเชือก ก็ยังไม่เทียบเท่าเสี้ยวที่ ๑๖ ของอาจามทานนี้ ถึงแม้พระเจ้าจักรพรรดิ ได้เสวยราชสมบัติ เป็นใหญ่ในมหาทวีปทั้งสี่ ก็ยังไม่เทียบเท่าเสี้ยวที่ ๑๖ ของอาจามทานนี้.

จบ อาจามทายิกาวิมานที่ ๓