พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ปรามาสทุกะ
สังสัฏฐวาร เล่ม ๔๒
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๔ ในปรามาสทุกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ ปรามาสทุกะ สังสัฏฐวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๒ หน้า ๕๒๒–๕๒๒
๔. ปัจจยปัจจนียานุโลม
{๖๗๔} [๑๖] ในอารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๑ วาร ...
นอวิคตปัจจัย กับ ... ” ๑ ”
(นิสสยวารเหมือนกับปฏิจจวาร)
๕๐. ปรามาสทุกะ ๕. สังสัฏฐวาร
{๖๗๕} สภาวธรรมที่ไม่เป็นปรามาสเจือปนกับสภาวธรรมที่เป็นปรามาสเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายเจือปนกับสภาวธรรมที่เป็นปรามาสเกิดขึ้น ... (โดยนัยนี้พึงจัดวารทั้ง ๕ อย่างเข้าด้วย ในอรูปภูมิอย่างเดียว สังสัฏฐวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี ก็พึงทำอย่างนี้)
๕๐. ปรามาสทุกะ ๗. ปัญหาวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๖๗๖} [๑๗] สภาวธรรมที่ไม่เป็นปรามาส เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่เป็นปรามาสโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นปรามาสเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ ... (๑)สภาวธรรมที่ไม่เป็นปรามาสเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปรามาสโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งไม่เป็นปรามาสเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นปรามาสโดยเหตุปัจจัย (๒)
จบ สังสัฏฐวาร