arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · คันถคันถนิยทุกะ

ปฏิจจวาร เล่ม ๔๒

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๕๖๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๒ ในคันถคันถนิยทุกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๓ คันถคันถนิยทุกะ ปฏิจจวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๒ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๒ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๘ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๒)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๒ หน้า ๔๔๔–๔๔๕

หน้า ๔๔๔

ในนมัคคปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

ในนสัมปยุตตปัจจัย ” ” ๓ ”

ในนวิปปยุตตปัจจัย ” ” ๖ ”

ในโนนัตถิปัจจัย ” ” ๙ ”

ในโนวิคตปัจจัย ” ” ๙ ”

๔. ปัจจยปัจจนียานุโลม

นเหตุทุกนัย

{๕๖๓} [๑๐๒] ในอารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

ในอธิปติปัจจัย กับ ... ” ๙ ”

(พึงขยายอนุโลมาติกาให้พิสดาร) ...

ในอวิคตปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๙ วาร

จบ คันถสัมปยุตตทุกะ

๒๙. คันถคันถนิยทุกะ ๑. ปฏิจจวาร

เหตุปัจจัย

{๕๖๔} [๑๐๓] สภาวธรรมที่เป็นคันถะและที่เป็นอารมณ์ของคันถะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นคันถะและที่เป็นอารมณ์ของคันถะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ อภิชฌากายคันถะอาศัยสีลัพพตปรามาสกายคันถะเกิดขึ้น สีลัพพตปรามาสกายคันถะอาศัยอภิชฌากายคันถะเกิดขึ้น ... อภิชฌากายคันถะอาศัยอิทังสัจจาภินิเวสกายคันถะเกิดขึ้น อิทังสัจจาภินิเวสกายคันถะอาศัยอภิชฌากายคันถะเกิดขึ้น (๑)

หน้า ๔๔๕

สภาวธรรมที่เป็นอารมณ์ของคันถะแต่ไม่เป็นคันถะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นคันถะและที่เป็นอารมณ์ของคันถะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปอาศัยสภาวธรรมที่เป็นคันถะเกิดขึ้น (๒)

สภาวธรรมที่เป็นคันถะและที่เป็นอารมณ์ของคันถะทั้งที่เป็นอารมณ์ของคันถะแต่ไม่เป็นคันถะอาศัยสภาวธรรมที่เป็นคันถะและที่เป็นอารมณ์ของคันถะเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (๑)

(ปฏิจจวารก็ดี สหชาตวารก็ดี ปัจจยวารก็ดี นิสสยวารก็ดี สังสัฏฐวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับคันถทุกะ ไม่มีความต่างกัน)

๒๙. คันถคันถนิยทุกะ ๗. ปัญหาวาร

๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร

เหตุปัจจัย

{๕๖๕} [๑๐๔] สภาวธรรมที่เป็นคันถะและที่เป็นอารมณ์ของคันถะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นคันถะและที่เป็นอารมณ์ของคันถะโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งเป็นคันถะเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตคันถะโดยเหตุปัจจัย (วารทั้ง ๙ พึงขยายให้พิสดารอย่างนี้)

อารัมมณปัจจัย

{๕๖๖} [๑๐๕] สภาวธรรมที่เป็นคันถะและที่เป็นอารมณ์ของคันถะเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่เป็นคันถะและที่เป็นอารมณ์ของคันถะโดยอารัมมณปัจจัย คือ เพราะปรารภสภาวธรรมที่เป็นคันถะ สภาวธรรมที่เป็นคันถะจึงเกิดขึ้น (พึงถามถึงมูลบท) เพราะปรารภสภาวธรรมที่เป็นคันถะ ขันธ์ที่เป็นอารมณ์

จบ ปฏิจจวาร