พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ทัสสนัตติกะ
สัมปยุตตวาร เล่ม ๔๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๖๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๖ ในทัสสนัตติกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ ปัจฉิมอนุโลมติกปัฏฐาน ทัสสนัตติกะ สัมปยุตตวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๑ หน้า ๒๒๐–๒๒๐
๘. ทัสสเนนปหาตัพพติกะ ๖. สัมปยุตตวาร
๑. ปัจจยานุโลมาทิปัจจัย
{๖๖๑} [๖๘] สภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณสัมปยุตด้วยสภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (สัมปยุตตวารเหมือนกับสังสัฏฐวาร)
๘. ทัสสเนนปหาตัพพติกะ ๗. ปัญหาวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๖๖๒} [๖๙] สภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณโดยเหตุปัจจัยคือ สภาวธรรมที่มีเหตุอัน
โสดาปัตติมรรคพึงประหาณเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยเหตุ-ปัจจัย (๑)
{๖๖๓} สภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ไม่ใช่โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณโดยเหตุปัจจัย คือสภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรคพึงประหาณเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปโดยเหตุปัจจัย (๒)
{๖๖๔} สภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณและที่ไม่ใช่โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓พึงประหาณโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่มีเหตุอันโสดาปัตติมรรค
พึงประหาณเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายและจิตตสมุฏฐานรูปโดย
เหตุปัจจัย (๓)
จบ สัมปยุตตวาร