พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน · ทัสสนัตติกะ
สหชาตวาร เล่ม ๔๑
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๖๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๒/๖ ในทัสสนัตติกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒ ปัจฉิมอนุโลมติกปัฏฐาน ทัสสนัตติกะ สหชาตวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๑ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๑ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๑)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๑ หน้า ๑๙๗–๑๙๘
ในอาหารปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๓ วาร
ในอินทริยปัจจัย ,, ,, ๓ ,,
ในฌานปัจจัย ,, ,, ๓ ,,
ในมัคคปัจจัย ,, ,, ๒ ,,
ในสัมปยุตตปัจจัย ,, ,, ๓ ,,
ในวิปปยุตตปัจจัย ,, ,, ๓ ,,
ในอัตถิปัจจัย ,, ,, ๓ ,,
ในนัตถิปัจจัย ,, ,, ๓ ,,
ในวิคตปัจจัย ,, ,, ๓ ,,
ในอวิคตปัจจัย ,, ,, ๓ ,,
(ผู้มีปัญญาเมื่อคล้อยตามพึงนับอย่างนี้)
จบ ปัจจนียานุโลม
จบ ปฏิจจวาร
๘. ทัสสเนนปหาตัพพติกะ ๒. สหชาตวาร
๑ - ๔. ปัจจยานุโลมาทิปัจจัย
{๖๑๖} [๓๕] สภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดร่วมกับสภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ เกิดร่วมกับขันธ์ ๑ ที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณ ... ขันธ์ ๒ เกิดขึ้น ...
(สหชาตวารเหมือนกับปฏิจจวาร)
๘. ทัสสเนนปหาตัพพติกะ ๓. ปัจจยวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๖๑๗} [๓๖] สภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่
โสดาปัตติมรรคพึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย มี ๓ วารสภาวธรรมที่มรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่มรรค
เบื้องสูง ๓ พึงประหาณ มี ๓ วาร
{๖๑๘} [๓๗] สภาวธรรมที่ไม่ใช่โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำสภาวธรรมที่ไม่ใช่โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตต-
สมุฏฐานรูปทำขันธ์ ๑ ที่ไม่ใช่โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึง
ประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ... ในปฏิสนธิขณะ ขันธ์ ๓และกฏัตตารูปทำขันธ์ ๑ ที่ไม่ใช่โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ... ขันธ์ ๒ ทำขันธ์ ๒ ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ...
หทัยวัตถุทำขันธ์ทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ทั้งหลายทำหทัยวัตถุ
ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น มหาภูตรูป ๓ ทำมหาภูตรูป ๑ ให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ...
จิตตสมุฏฐานรูป กฏัตตารูปที่เป็นอุปาทายรูปทำมหาภูตรูปทั้งหลายให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น ขันธ์ที่ไม่ใช่โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๑)
สภาวธรรมที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำสภาวธรรมที่ไม่ใช่
โสดาปัตติมรรคและมรรคเบื้องสูง ๓ พึงประหาณให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ที่โสดาปัตติมรรคพึงประหาณทำหทัยวัตถุให้เป็นปัจจัยเกิดขึ้น (๒)
จบ สหชาตวาร