arnon.worldเข้าสู่ระบบ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน อนุโลมติกปัฏฐาน · อุปาทินนัตติกะ

สัมปยุตตวาร เล่ม ๔๐

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๗ ในอุปาทินนัตติกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ

พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ อนุโลมติกปัฏฐาน อุปาทินนัตติกะ สัมปยุตตวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๐)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๐ หน้า ๘๘๘–๘๘๙

หน้า ๘๘๘

{๑๔๗๔} ในนเหตุปัจจัย มี ๒ วาร

ในนอธิปติปัจจัย ,, ๓ ,, …

ในนวิปปยุตตปัจจัย ,, ๓ ,, (ย่อ)

จบ ปัจจนียะ

๓. ปัจจยานุโลมปัจจัย

ในนอธิปติปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๓ วาร ...

ในนวิปปยุตตปัจจัย กับ ... ,, ๓ ,,

๔. ปัจจยปัจจนียานุโลม

ในอารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๒ วาร ...

ในอวิคตปัจจัย กับ ... ,, ๒ ,,

จบ สังสัฎฐวาร

๔. อุปาทินนติกะ ๖. สัมปยุตตวาร

{๑๔๗๕} [๕๐] สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของ อุปาทานสัมปยุตด้วยสภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร ...

ในอวิคตปัจจัย ,, ๓ ,,

(สังสัฏฐวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เป็นเช่นเดียวกัน)

จบ สัมปยุตตวาร

หน้า ๘๘๙

๔. อุปาทินนติกะ ๗. ปัญหาวาร

๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร

เหตุปัจจัย

{๑๔๗๖} [๕๑] สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของ อุปาทานเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิ ยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และกฏัตตารูปทั้งหลายโดยปัจจัย (๑){๑๔๗๗} สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของ อุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๒)

{๑๔๗๘} สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานและที่ตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๓){๑๔๗๙} สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิไม่

จบ สัมปยุตตวาร