พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน อนุโลมติกปัฏฐาน · อุปาทินนัตติกะ
สัมปยุตตวาร เล่ม ๔๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๗ ในอุปาทินนัตติกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ อนุโลมติกปัฏฐาน อุปาทินนัตติกะ สัมปยุตตวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๐)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๔๐ หน้า ๘๘๘–๘๘๙
{๑๔๗๔} ในนเหตุปัจจัย มี ๒ วาร
ในนอธิปติปัจจัย ,, ๓ ,, …
ในนวิปปยุตตปัจจัย ,, ๓ ,, (ย่อ)
จบ ปัจจนียะ
๓. ปัจจยานุโลมปัจจัย
ในนอธิปติปัจจัย กับเหตุปัจจัย มี ๓ วาร ...
ในนวิปปยุตตปัจจัย กับ ... ,, ๓ ,,
๔. ปัจจยปัจจนียานุโลม
ในอารัมมณปัจจัย กับนเหตุปัจจัย มี ๒ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย กับ ... ,, ๒ ,,
จบ สังสัฎฐวาร
๔. อุปาทินนติกะ ๖. สัมปยุตตวาร
{๑๔๗๕} [๕๐] สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของ อุปาทานสัมปยุตด้วยสภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย (ย่อ)ในเหตุปัจจัย มี ๓ วาร ...
ในอวิคตปัจจัย ,, ๓ ,,
(สังสัฏฐวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เป็นเช่นเดียวกัน)
จบ สัมปยุตตวาร
๔. อุปาทินนติกะ ๗. ปัญหาวาร
๑. ปัจจยานุโลม ๑. วิภังควาร
เหตุปัจจัย
{๑๔๗๖} [๕๑] สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของ อุปาทานเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย ในปฏิสนธิขณะ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิ ยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และกฏัตตารูปทั้งหลายโดยปัจจัย (๑){๑๔๗๗} สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของ อุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่จิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๒)
{๑๔๗๘} สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทาน เป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานและที่ตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิยึดครองและเป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่สัมปยุตตขันธ์และจิตตสมุฏฐานรูปทั้งหลายโดยเหตุปัจจัย (๓){๑๔๗๙} สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทานเป็นปัจจัยแก่สภาวธรรมที่ตัณหาและทิฏฐิไม่ยึดครองแต่เป็นอารมณ์ของอุปาทานโดยเหตุปัจจัย คือ สภาวธรรมที่เป็นเหตุซึ่งตัณหาและทิฏฐิไม่
จบ สัมปยุตตวาร