พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน อนุโลมติกปัฏฐาน · อุปาทินนัตติกะ
สัมปยุตตวาร เล่ม ๔๐
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๔๗๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๗ ในอุปาทินนัตติกะมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
สมฺปยุตฺตวาโร
สัมปยุตตวาร
พระอภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑ อนุโลมติกปัฏฐาน อุปาทินนัตติกะ สัมปยุตตวาร (ฉบับหลวง เล่ม ๔๐ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๔๐ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๘๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๔๐)
อุปาทินฺนุปาทานิยํ ธมฺมํ สมฺปยุตฺโต อุปาทินฺนุปาทานิโย ธมฺโม อุปฺปชฺชติ เหตุปจฺจยา ฯ เหตุยา ตีณิ ฯ สงฺขิตฺตํ ฯ ... อวิคเต ตีณิ ฯ สํสฏฺฐวาโรปิ สมฺปยุตฺตวาโรปิ สทิโส ฯ
สมฺปยุตฺตวาโร ฯ
อุปาทินนุปาทานิยธรรม สัมปยุตตด้วยอุปาทินนุปาทานิยธรรม เกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓ ฯลฯ
ในอวิคตปัจจัย มี " ๓
สังสัฏฐวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกัน
สัมปยุตตวาร จบ
จบ สัมปยุตตวาร