พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี นิกเขปกัณฑ์ · อัตถุทธารกัณท์
สัญโญชนโคจฉกะ เล่ม ๓๔
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๑๙–๙๒๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๒ ในอัตถุทธารกัณท์มี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระอภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี นิกเขปกัณฑ์ อัตถุทธารกัณท์ สัญโญชนโคจฉกะ (ฉบับหลวง เล่ม ๓๔ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๓๔ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๗๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๓๔)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๓๔ หน้า ๔๒๕–๔๒๘
โมหะที่เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สหรคตด้วยโทมนัสสเวทนา ๒ ดวง โมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ กุศลในภูมิ ๓ วิบากในภูมิ ๓ กิริยาอัพยากฤตในภูมิ ๓ และรูปทั้งหมด สภาวธรรมเหล่า นี้ชื่อว่าธรรมวิปปยุตจากอาสวะแต่เป็นอารมณ์ของอาสวะ[๑๔๗๖] ธรรมวิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ เป็น ไฉน
มรรค ๔ ที่เป็นโลกุตตระ สามัญญผล ๔ และนิพพาน สภาวธรรมเหล่า นี้ชื่อว่าธรรมวิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ของอาสวะ
ธรรมสัมปยุตด้วยอาสวะจะกล่าวว่าธรรมวิปปยุตจากอาสวะแต่เป็น อารมณ์ของอาสวะก็ไม่ได้ ว่าธรรมวิปปยุตจากอาสวะและไม่เป็นอารมณ์ ของอาสวะก็ไม่ได้
จบ อาสวโคจฉกะ
สัญโญชนโคจฉกะ
{๙๑๙} [๑๔๗๗] ธรรมเป็นสังโยชน์ เป็นไฉน
สังโยชน์ ๑๐ คือ กามราคสังโยชน์ ปฏิฆสังโยชน์ มานสังโยชน์ ทิฏฐิสังโยชน์ วิจิกิจฉาสังโยชน์ สีลัพพตปรามาสสังโยชน์ ภวราคสังโยชน์ อิสสาสังโยชน์ มัจฉริยสังโยชน์ อวิชชาสังโยชน์กามราคสังโยชน์เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สหรคตด้วยโลภะ ๘ ดวง
ปฏิฆสังโยชน์เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สหรคตด้วยโทมนัสสเวทนา ๒ ดวง
มานสังโยชน์เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สหรคตด้วยโลภะ วิปปยุตจากทิฏฐิ ๔ ดวง
ทิฏฐิสังโยชน์เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สัมปยุตด้วยทิฏฐิ ๔ ดวง
วิจิกิจฉาสังโยชน์เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา
สีลัพพตปรามาสสังโยชน์เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สัมปยุตด้วยทิฏฐิ ๔ ดวง
ภวราคสังโยชน์เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สหรคตด้วยโลภะ วิปปยุตจาก ทิฏฐิ ๔ ดวง
อิสสาสังโยชน์และมัจฉริยสังโยชน์เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สหรคตด้วย โทมนัสสเวทนา ๒ ดวง
อวิชชาสังโยชน์เกิดขึ้นในอกุศลทั้งปวง สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรม เป็นสังโยชน์
[๑๔๗๘] ธรรมไม่เป็นสังโยชน์ เป็นไฉน
อกุศลที่เหลือ เว้นสังโยชน์ทั้งหลาย กุศลในภูมิ ๔ วิบากในภูมิ ๔ กิริยาอัพยากฤตในภูมิ ๓ รูป และนิพพาน สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรม ไม่เป็นสังโยชน์{๙๒๐} [๑๔๗๙] ธรรมเป็นอารมณ์ของสังโยชน์ เป็นไฉน
กุศลในภูมิ ๓ อกุศล วิบากในภูมิ ๓ กิริยาอัพยากฤตในภูมิ ๓ และรูป ทั้งหมด สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมเป็นอารมณ์ของสังโยชน์[๑๔๘๐] ธรรมไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ เป็นไฉน
มรรค ๔ ที่เป็นโลกุตตระ สามัญญผล ๔ และนิพพาน สภาวธรรมเหล่า นี้ชื่อว่าธรรมไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์{๙๒๑} [๑๔๘๑] ธรรมสัมปยุตด้วยสังโยชน์ เป็นไฉน
อกุศลที่เหลือ เว้นโมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อ ว่าธรรมสัมปยุตด้วยสังโยชน์
[๑๔๘๒] ธรรมวิปปยุตจากสังโยชน์ เป็นไฉน
โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ กุศลในภูมิ ๔ วิบากในภูมิ ๔ กิริยาอัพยากฤตในภูมิ ๓ รูป และนิพพาน สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมวิปปยุต จากสังโยชน์{๙๒๒} [๑๔๘๓] ธรรมเป็นสังโยชน์และเป็นอารมณ์ของสังโยชน์ เป็นไฉน
สังโยชน์เหล่านั้นแหละชื่อว่าธรรมเป็นสังโยชน์และเป็นอารมณ์ของ สังโยชน์
[๑๔๘๔] ธรรมเป็นอารมณ์ของสังโยชน์แต่ไม่เป็นสังโยชน์ เป็นไฉน
อกุศลที่เหลือ เว้นสังโยชน์ทั้งหลาย กุศลในภูมิ ๓ วิบากในภูมิ ๓ กิริยาอัพยากฤตในภูมิ ๓ และรูปทั้งหมด สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรม เป็นอารมณ์ของสังโยชน์แต่ไม่เป็นสังโยชน์ธรรมไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์จะกล่าวว่าธรรมเป็นสังโยชน์และ เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ก็ไม่ได้ ว่าธรรมเป็นอารมณ์ของสังโยชน์แต่ไม่เป็น สังโยชน์ก็ไม่ได้{๙๒๓} [๑๔๘๕] ธรรมเป็นสังโยชน์และสัมปยุตด้วยสังโยชน์ เป็นไฉน
สังโยชน์ ๒-๓ อย่างเกิดขึ้นร่วมกันในจิตตุปบาทใด สภาวธรรม เหล่านี้ชื่อว่าธรรมเป็นสังโยชน์และสัมปยุตด้วยสังโยชน์[๑๔๘๖] ธรรมสัมปยุตด้วยสังโยชน์แต่ไม่เป็นสังโยชน์ เป็นไฉน
อกุศลที่เหลือ เว้นสังโยชน์ทั้งหลาย สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรม สัมปยุตด้วยสังโยชน์แต่ไม่เป็นสังโยชน์
ธรรมวิปปยุตตจากสังโยชน์จะกล่าวว่าธรรมเป็นสังโยชน์และสัมปยุตด้วย สังโยชน์ก็ไม่ได้ ว่าสัมปยุตด้วยสังโยชน์แต่ไม่เป็นสังโยชน์ก็ไม่ได้{๙๒๔} [๑๔๘๗] ธรรมวิปปยุตจากสังโยชน์แต่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ เป็น ไฉน
โมหะที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ กุศลในภูมิ ๓ วิบากในภูมิ ๓ กิริยา อัพยากฤตในภูมิ ๓ และรูปทั้งหมด สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมวิปปยุต จากสังโยชน์แต่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์[๑๔๘๘] ธรรมวิปปยุตจากสังโยชน์และไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ เป็นไฉน
มรรค ๔ ที่เป็นโลกุตตระ สามัญญผล ๔ และนิพพาน สภาวธรรม เหล่านี้ชื่อว่าธรรมวิปปยุตจากสังโยชน์และไม่เป็นอารมณ์ของสังโยชน์ธรรมสัมปยุตด้วยสังโยชน์จะกล่าวว่าธรรมวิปปยุตจากสังโยชน์แต่เป็น อารมณ์ของสังโยชน์ก็ไม่ได้ ว่าธรรมวิปปยุตจากสังโยชน์และไม่เป็นอารมณ์ ของสังโยชน์ก็ไม่ได้
จบ สังโยชนโคจฉกะ
คันถโคจฉกะ
{๙๒๕} [๑๔๘๙] ธรรมเป็นคันถะ เป็นไฉน
คันถะ ๔ คือ อภิชฌากายคันถะ พยาปาทกายคันถะ สีลัพพตปรามาสกายคันถะ อิทังสัจจาภินิเวสกายคันถะ
อภิชฌากายคันถะ เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สหรคตด้วยโลภะ ๘ ดวง
พยาปาทกายคันถะ เกิดขึ้นในจิตตุปบาทที่สหรคตด้วยโทมนัสสเวทนา ๒ ดวง
สีลัพพตปรามาสกายคันถะ และอิทังสัจจาภินิเวสกายคันถะ เกิดขึ้น ในจิตตุปบาทที่สัมปยุตด้วยทิฏฐิ ๔ ดวง
สภาวธรรมเหล่านี้ชื่อว่าธรรมเป็นคันถะ
จบ สัญโญชนโคจฉกะ