พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต ปัณณาสก์ · อุโปสถวรรค
สังขิตตสูตร เล่ม ๒๓
ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๓๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในอุโปสถวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต ปัณณาสก์ อุโปสถวรรค สังขิตตสูตร (ฉบับหลวง เล่ม ๒๓ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๓ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๓๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๓)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๓ หน้า ๓๑๔–๓๑๗
๕. อุโปสถวรรค
๑. สังฃิตตุโปสถสูตร
ว่าด้วยอุโบสถมีองค์ ๘ มีผลมากโดยสังเขป
{๑๓๑} [๔๑] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้
สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคเจ้าประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคฤหบดี ใกล้พระนครสาวัตถี ณ ที่นั้นแล พระผู้มีพระภาคเจ้า ตรัสเรียกภิกษุทั้งหลายว่า “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย” ภิกษุเหล่านั้นทูลรับพระดำรัส พระผู้มีพระภาคเจ้าแล้ว พระผู้มีพระภาคเจ้าได้ตรัสว่า
“ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘ ประการอันบุคคลเข้าจำแล้วย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก มีความรุ่งเรืองมาก มีความแพร่หลายมาก ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ก็อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘ ประการอันบุคคลเข้าจำแล้วอย่างไร จึงมีผลมาก มีอานิสงส์มาก มีความรุ่งเรืองมาก มีความแพร่หลายมาก
ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อริยสาวกในธรรมวินัยนี้พิจารณาเห็นดังนี้ว่า
(๑) ‘พระอรหันต์ทั้งหลายเป็นผู้ละปาณาติบาต เว้นขาดจากปาณาติบาต วางท่อนไม้ วางศัสตรา มีความละอาย เอื้อเอ็นดู อนุเคราะห์เกื้อกูลสรรพสัตว์ อยู่จนตลอดชีวิต แม้ในวันนี้เราก็จะละปาณาติบาต เว้นขาดจากปาณาติบาต วางท่อนไม้ วางศัสตรา มีความละอาย เอื้อเอ็นดู อนุเคราะห์เกื้อกูลสรรพสัตว์ อยู่ตลอดคืนและวันนี้ แม้ด้วยองค์ข้อนี้เราก็จะได้ชื่อว่าทำตามพระอรหันต์ ทั้งหลายและอุโบสถก็จักเป็นอันเราเข้าจำแล้ว’ อุโบสถประกอบด้วยองค์ที่ ๑ นี้(๒) ‘พระอรหันต์ทั้งหลายเป็นผู้ละอทินนาทาน เว้นขาดจากอทินนาทาน ถือเอาแต่สิ่งของที่เขาให้ หวังแต่สิ่งของที่เขาให้ ประพฤติตนไม่เป็นขโมย
เป็นคนสะอาดอยู่จนตลอดชีวิต แม้ในวันนี้เราก็จะละอทินนาทาน เว้นขาด จากอทินนาทาน ถือเอาแต่สิ่งของที่เขาให้ หวังแต่สิ่งของที่เขาให้ ประพฤติตนไม่เป็นขโมย เป็นคนสะอาดอยู่ตลอดคืนและวันนี้ แม้ด้วยองค์ข้อนี้เรา ก็จะได้ชื่อว่าทำตามพระอรหันต์ทั้งหลาย และอุโบสถก็จักชื่อว่าเป็นอันเราเข้าจำแล้ว’ อุโบสถประกอบด้วยองค์ที่ ๒ นี้
(๓) ‘พระอรหันต์ทั้งหลายเป็นผู้ละอพรหมจรรย์ ประพฤติพรหมจรรย์ ประพฤติห่างไกล เว้นจากเมถุน อันเป็นธรรมดาของชาวบ้านอยู่จนตลอดชีวิต แม้ในวันนี้เราก็จะละอพรหมจรรย์ ประพฤติพรหมจรรย์ ประพฤติห่างไกล เว้นจากเมถุนอันเป็นธรรมดาของชาวบ้านอยู่ตลอดคืนและวันนี้ แม้ด้วยองค์ข้อนี้เราก็จะได้ชื่อว่าทำตามพระอรหันต์ทั้งหลาย และอุโบสถก็จักชื่อว่า เป็นอันเราเข้าจำแล้ว’ อุโบสถประกอบด้วยองค์ที่ ๓ นี้(๔) ‘พระอรหันต์ทั้งหลายเป็นผู้ละมุสาวาท เว้นขาดจากมุสาวาท พูดแต่คำสัตย์ ดำรงคำสัตย์ พูดมีหลัก น่าเชื่อถือ ไม่กล่าวให้คลาดเคลื่อนจากความจริงแก่ชาวโลกอยู่จนตลอดชีวิต แม้ในวันนี้เราก็จะละมุสาวาท เว้นขาดจากมุสาวาท พูดแต่คำสัตย์ ดำรงคำสัตย์ พูดมีหลัก น่าเชื่อถือ ไม่กล่าวให้คลาดเคลื่อนจากความจริงแก่ชาวโลกตลอดคืนและวันนี้ แม้ด้วยองค์ข้อนี้ เราก็จะได้ชื่อว่าทำตามพระอรหันต์ทั้งหลาย และอุโบสถก็จักชื่อว่าเป็นอันเราเข้าจำแล้ว’ อุโบสถประกอบด้วยองค์ที่ ๔ นี้
(๕) ‘พระอรหันต์ทั้งหลายเป็นผู้ละการดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัยอัน เป็นที่ตั้งแห่งความประมาท เว้นขาดจากการดื่มนํ้าเมาคือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทอยู่จนตลอดชีวิต แม้ในวันนี้เราก็จะละการดื่มนํ้าเมา คือสุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาท เว้นขาดจากการดื่มนํ้าเมาคือ สุราและเมรัยอันเป็นที่ตั้งแห่งความประมาทตลอดคืนและวันนี้ แม้ด้วยองค์ ข้อนี้เราก็จะได้ชื่อว่าทำตามพระอรหันต์ทั้งหลาย และอุโบสถก็จักชื่อว่า เป็นอันเราเข้าจำแล้ว’ อุโบสถประกอบด้วยองค์ที่ ๕ นี้(๖) ‘พระอรหันต์ทั้งหลายเป็นผู้บริโภคมื้อเดียว เว้นการบริโภคตอน กลางคืน เว้นขาดจากการบริโภคอาหารในเวลาวิกาล
อยู่จนตลอดชีวิต แม้ ในวันนี้เราก็จะบริโภคอาหารมื้อเดียว เว้นการบริโภคอาหารตอนกลางคืน เว้นขาดจากการบริโภคอาหารในเวลาวิกาลตลอดคืนและวันนี้ แม้ด้วยองค์ข้อนี้ เราก็จะได้ชื่อว่าทำตามพระอรหันต์ทั้งหลาย และอุโบสถก็จักชื่อว่าเป็นอันเราเข้าจำแล้ว’ อุโบสถประกอบด้วยองค์ที่ ๖ นี้(๗) ‘พระอรหันต์ทั้งหลายเป็นผู้ละการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี การดูการเล่นอันเป็นข้าศึก และการทัดทรง ประดับ ตกแต่งด้วยระเบียบ ดอกไม้ ของหอม และเครื่องลูบไล้อันเป็นฐานแห่งการแต่งตัว เว้นขาดจาก การฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี การดูการเล่นอันเป็นข้าศึก และการทัดทรง ประดับ ตกแต่งด้วยระเบียบดอกไม้ ของหอม และเครื่องลูบไล้ อันเป็นฐานแห่งการแต่งตัวอยู่จนตลอดชีวิต แม้ในวันนี้เราก็จะละการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี การดูการเล่นอันเป็นข้าศึก และการทัดทรง ประดับ
- ๑อพรหมจรรย์ หมายถึงการประพฤติหรือการดำเนินชีวิตไม่ประเสริฐ ประพฤติพรหมจรรย์ หมายถึงประพฤติอย่างประเสริฐ หรือดำเนินชีวิตอย่างประเสริฐ (องฺ.ติก.อ. ๒๒๐) อนึ่ง คำว่า พรหมจรรย์ มีความหมายหลายนัย ในที่นี้หมายถึง เมถุนวิรัติ คือการดำรงชีวิตที่เว้นจากการเสพกามอย่างชาวบ้าน (นัย ที.สี.อ. ๑๖๐)
- ๒คำว่า เมถุน หมายถึงกิจของคนคู่ การกระทำของคนที่เป็นคู่ ๆ ด้วยอำนาจความกำหนัดยินดีต่อกัน (นัย ที.สี.อ. ๗๐, องฺ.ติก.อ. ๒๒๐) ได้แก่ การเสพกาม การร่วมสังวาส การร่วมประเวณี
ตกแต่งด้วยระเบียบ ดอกไม้ ของหอม และเครื่องลูบไล้อันเป็นฐานะแห่ง การแต่งตัว เว้นขาดจากการฟ้อนรำ ขับร้อง ประโคมดนตรี การดูการเล่นอันเป็นข้าศึก และการทัดทรง ประดับ ตกแต่งด้วยระเบียบดอกไม้ ของหอม และเครื่องลูบไล้อันเป็นฐานะแห่งการแต่งตัวตลอดคืนและวันนี้ แม้ด้วยองค์ ข้อนี้เราก็จะได้ชื่อว่าทำตามพระอรหันต์ทั้งหลาย และอุโบสถก็จักชื่อว่าเป็น อันเราเข้าจำแล้ว’ อุโบสถประกอบด้วยองค์ที่ ๗ นี้
(๘) ‘พระอรหันต์ทั้งหลายเป็นผู้ละการนั่งการนอนบนที่นั่งที่นอนอันสูงใหญ่ เว้นขาดจากการนั่งการนอนบนที่นั่งที่นอนอันสูงใหญ่ สำเร็จการนั่งการนอน บนที่นั่งที่นอนอันต่ำ คือ บนเตียงหรือบนเครื่องปูลาดที่ทำด้วยหญ้าอยู่จนตลอด ชีวิต แม้ในวันนี้เราก็ละการนั่งการนอนบนที่นั่งที่นอนอันสูงใหญ่ เว้นขาดจาก การนั่งการนอนบนที่นั่งที่นอนอันสูงใหญ่ สำเร็จการนั่งการนอนบนที่นั่งที่นอน อันต่ำ คือ บนเตียงหรือบนเครื่องปูลาดที่ทำด้วยหญ้าตลอดคืนและวันนี้ แม้ด้วยองค์ข้อนี้เราก็จะได้ชื่อว่าทำตามพระอรหันต์ทั้งหลาย และอุโบสถก็จักชื่อว่าเป็นอันเราเข้าจำแล้ว อุโบสถประกอบด้วยองค์ที่ ๘ นี้ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘ ประการอันบุคคลเข้าจำแล้วอย่างนี้แล จึงมีผลมาก มีอานิสงส์มาก มีความรุ่งเรืองมาก มีความแพร่หลายมาก”
๒. วิตถตุโปสถสูตร
ว่าด้วยอุโบสถมีองค์ ๘ มีอานิสงส์มากโดยพิสดาร
{๑๓๒} [๔๒] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘ ประการ อันบุคคลเข้าจำแล้วย่อมมีผลมาก มีอานิสงส์มาก มีความรุ่งเรืองมาก มีความแพร่หลายมาก ก็อุโบสถประกอบด้วยองค์ ๘ ประการอันบุคคลเข้าจำแล้วอย่างไร จึงมีผลมาก มีอานิสงส์มาก มีความรุ่งเรืองมาก มีความแพร่หลายมาก
- ๑บริโภคอาหารมื้อเดียว หมายถึงฉันอาหารในเวลา คือตั้งแต่ดวงอาทิตย์ขึ้นจนถึงเวลาเที่ยงวันใน เวลาเช่นนี้ แม้ภิกษุจะฉันอาหาร ๑๐ ครั้ง ก็นับว่าฉันอาหารมื้อเดียว (ม.มู.อ. ๒/๓, องฺ.ติก.อ. ๒๒๑)
- ๒อาหารในเวลาวิกาล หมายถึงอาหารที่เลยเที่ยงวันไปจนถึงดวงอาทิตย์อัสดง (องฺ.ติก.อ. ๒๒๑) อนึ่งเวลาวิกาล คือ เวลาที่ไม่เหมาะกับเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ในที่นี้หมายถึงเวลาตั้งแต่เที่ยงวันไปจนถึงอรุณขึ้นของวันใหม่ (ที.สี.อ. ๗๕)
จบ สังขิตตสูตร