มลสูตร เล่ม ๒๓

อีกประเภทหนึ่ง ภิกษุทั้งหลาย ภิกษุทั้งหลายโจทภิกษุด้วยอาบัติ ภิกษุผู้เป็นจำเลยนั้นเมื่อถูกโจทด้วยอาบัติ ย่อมกล่าวอย่างนี้ว่า ‘ทำไมหนอ ท่านผู้มีอายุทั้งหลายจึงพยายามหาเรื่องในตัวผมนัก บัดนี้ผมจักบอกลาสิกขาสึก ออกไปเป็นคฤหัสถ์’ เธอบอกลาสิกขาสึกออกไปเป็นคฤหัสถ์แล้วพูดอย่างนี้ว่า ‘บัดนี้ขอท่านผู้มีอายุทั้งหลายจงเบาใจเถิด’ ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย เรากล่าว บุคคลนี้ว่ามีอุปมาเหมือนม้ากระจอกที่ถูกนายสารถีสั่งให้เดินหน้าไป ถูกแทง ถูกเตือนอยู่ คุกเท้าหน้าเท้าหลังแล้วลงนอนทับเท้าทั้ง ๔ ไว้ตรงนั้นนั่นเอง ฉะนั้น ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ในธรรมวินัยนี้มีคนกระจอกบางคนที่เป็นเช่นนี้ นี้เป็นโทษของคนกระจอกประการที่ ๘ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย คนกระจอก ๘ ประเภทและโทษของคนกระจอก ๘ ประการนี้แล”

๕. มลสูตร

ว่าด้วยมลทิน ๘ ประการ

{๑๐๕} [๑๕] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มลทินมี ๘ ประการ มลทิน ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ(๑) มนต์มีการไม่ท่องบ่นเป็นมลทิน

(๒) เรือนมีความไม่หมั่นรักษาเป็นมลทิน

(๓) ความเกียจคร้านเป็นมลทินของผิวพรรณ

(๔) ความพลั้งเผลอเป็นมลทินของผู้รักษา

(๕) ความประพฤติชั่วเป็นมลทินของหญิง

(๖) ความตระหนี่เป็นมลทินของผู้ให้

(๗) อกุศลธรรมที่เป็นบาปเป็นมลทินแท้ <*> ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า(๘) แต่มลทินที่ยิ่งกว่ามลทินเหล่านั้น ก็คืออวิชชาเป็นมลทินอย่างยิ่ง

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย มลทินมี ๘ ประการนี้แล”

การไม่ท่องบ่นเป็นมลทินของมนต์ ความไม่หมั่น

รักษาเป็นมลทินของเรือน ความเกียจคร้านเป็นมลทิน

ของผิวพรรณ ความพลั้งเผลอเป็นมลทินของผู้รักษา

ความประพฤติชั่วเป็นมลทินของหญิง ความตระหนี่

เป็นมลทินของผู้ให้ บาปธรรมทั้งหลายเป็นมลทินแท้

ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า เราขอบอกมลทินที่ยิ่งกว่านั้น คือ

อวิชชาเป็นมลทินอย่างยิ่ง

๖. ทูตสูตร

ว่าด้วยคุณสมบัติของทูต ๘ ประการ

{๑๐๖} [๑๖] “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบด้วยคุณสมบัติ ๘ ประการ ควรทำหน้าที่ทูต คุณสมบัติ ๘ ประการคืออะไรบ้าง คือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้

(๑) เป็นผู้รับฟัง (๒) ทวนให้ฟังได้

(๓) กำหนดได้ (๔) ทรงจำไว้ดี

(๕) เข้าใจความ (๖) ให้ผู้อื่นเข้าใจความได้

(๗) ฉลาดต่อประโยชน์และมิใช่ประโยชน์ (๘) ไม่ก่อการทะเลาะ

ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้ประกอบ ด้วยสมบัติ ๘ ประการนี้แล ควรทำหน้าที่ทูต