พันธนสูตร ที่ ๒ เล่ม ๒๓

๑๘ อฏฺฐหิ ภิกฺขเว อากาเรหิ ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ ฯ กตเมหิ อฏฺฐหิ รูเปน ๔ ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ หสิเตน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ ภณิเตน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ คีเตน ๕ ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ โรณฺเณน ๖ ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ อากปฺเปน ๗ ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ วนภงฺเคน ๘ ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ ผสฺเสน ภิกฺขเว ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ ฯ อิเมหิ โข ภิกฺขเว อฏฺฐหากาเรหิ ปุริโส อิตฺถึ พนฺธติ เตหิ ๑ ภิกฺขเว สตฺตา สุพนฺธาเยว ๒ ปาเสน ๓ พนฺธาติ ฯ

ดูกรภิกษุทั้งหลาย ชายย่อมผูกหญิงไว้ด้วยอาการ ๘ อย่าง ๘ อย่างเป็นไฉนดูกรภิกษุทั้งหลาย ชายย่อมผูกหญิงไว้ด้วยรูป ๑ ด้วยการยิ้มแย้ม ๑ ด้วยคำพูด ๑ ด้วยเพลงขับ ๑

ด้วยการร้องไห้ ๑ ด้วยอากัปปกิริยา ๑ด้วยของกำนัล ๑ ด้วยผัสสะ ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลายชายย่อมผูกหญิงไว้ด้วยอาการ ๘ อย่างนี้แล ดูกรภิกษุทั้งหลาย สัตว์ที่ถูกผูกด้วยอาการ ๘ อย่างนี้แลชื่อว่าถูกผูกด้วยบ่วง ฯ

จบสูตรที่ ๘